<Hit 2823 of 2965

>

[xx/02/1874 t.p.q. - 03/09/1880 t.a.q.], Kortrijk, Hortense Elise Delbaere (=mevrouw Laigneil-Delbaere) aan [Guido Gezelle]

Index terms

Facsimiles


p1

…

gy gehad hebt van ons kind[1] te komen bezoeken, groet ik u vol droefheid, want ons kind heeft nog geduerig convulsien en het lyd zoo veel

Uwe toegenegene
Epse Laigneil néé Delbaere
p2

Annotations

[1] Vermoedelijk gaat het over een ziek kindje dat kort daarna stierf. Het echtpaar Delbaere-Laigniel had vijf kinderen die binnen het jaar gestorven zijn: Paul Alois, 1 jaar, gestorven in Kortrijk op 7 februari 1874; Marie Thérèse Anne Josèphe Augustine, 8 maanden, gestorven in Kortrijk op 24 april 1876; Paul Clément Joseph Marie, 2 maanden, gestorven in Kortrijk op 6 november 1876; Marie Anne Josèphe Hortense, 1 maand, gestorven in Kortrijk op 27 juli 1878; Marie Anne Josèphe, 7 maanden, gestorven in Kortrijk op 3 september 1880. Overleefden wel: twee zonen: Pierre Joseph en François Albert Joseph Marie.
Vinke z. Zie. Keerzen Zie.
1
2

Register

Correspondents - persons

NameGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Dates° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
SexMannelijk
Occupationpriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NameDelbaere, Hortense Elise
Dates° Aalbeke, 09/09/1842 - ✝ Kortrijk, 29/03/1912
SexVrouwelijk
BioHortense Elise Delbaere werd in Aalbeke geboren op 9 september 1842. Ze was de dochter van brouwer Marcelyn of Marcellin Delbaere (Aalbeke, 07/03/1808 - Kortrijk, 19/07/1873) en landbouwster Beatrix Jacqueline Marie Colette De Cock (Kooigem, 30/04/1813 - Aalbeke, 19/07/1863). Ze trouwde op 14 oktober 1868 in Aalbeke met Pierre Laigneil. Het echtpaar kreeg negen kinderen van wie slechts vier zonen overleefden: Pierre Joseph Laigneil (1870-1932), Jules Joseph Marie (1871-1932), François Albert Joseph Marie (1874-1907) en Alphonse Joseph (+1917). Hortense overleed in Kortrijk op 29 maart 1912.
Relation to Gezellecorrespondent

Sender

NameDelbaere, Hortense Elise
Dates° Aalbeke, 09/09/1842 - ✝ Kortrijk, 29/03/1912
SexVrouwelijk
BioHortense Elise Delbaere werd in Aalbeke geboren op 9 september 1842. Ze was de dochter van brouwer Marcelyn of Marcellin Delbaere (Aalbeke, 07/03/1808 - Kortrijk, 19/07/1873) en landbouwster Beatrix Jacqueline Marie Colette De Cock (Kooigem, 30/04/1813 - Aalbeke, 19/07/1863). Ze trouwde op 14 oktober 1868 in Aalbeke met Pierre Laigneil. Het echtpaar kreeg negen kinderen van wie slechts vier zonen overleefden: Pierre Joseph Laigneil (1870-1932), Jules Joseph Marie (1871-1932), François Albert Joseph Marie (1874-1907) en Alphonse Joseph (+1917). Hortense overleed in Kortrijk op 29 maart 1912.
Relation to Gezellecorrespondent

Recipient

NameGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Dates° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
SexMannelijk
Occupationpriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]

Place

NameKortrijk
SettlementKortrijk

Name - person

NameDelbaere, Hortense Elise
Dates° Aalbeke, 09/09/1842 - ✝ Kortrijk, 29/03/1912
SexVrouwelijk
BioHortense Elise Delbaere werd in Aalbeke geboren op 9 september 1842. Ze was de dochter van brouwer Marcelyn of Marcellin Delbaere (Aalbeke, 07/03/1808 - Kortrijk, 19/07/1873) en landbouwster Beatrix Jacqueline Marie Colette De Cock (Kooigem, 30/04/1813 - Aalbeke, 19/07/1863). Ze trouwde op 14 oktober 1868 in Aalbeke met Pierre Laigneil. Het echtpaar kreeg negen kinderen van wie slechts vier zonen overleefden: Pierre Joseph Laigneil (1870-1932), Jules Joseph Marie (1871-1932), François Albert Joseph Marie (1874-1907) en Alphonse Joseph (+1917). Hortense overleed in Kortrijk op 29 maart 1912.
Relation to Gezellecorrespondent

Title[xx/02/1874 t.p.q. - 03/09/1880 t.a.q.], Kortrijk, Hortense Elise Delbaere (=mevrouw Laigneil-Delbaere) aan [Guido Gezelle]
EditorJulien Vermeulen; Marc Carlier (research)
PrincipalEls Depuydt
Funder Openbare Bibliotheek Brugge (Guido Gezellearchief); Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren); Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Lage Landen (ISLN) (Piet Couttenier, Universiteit Antwerpen); Guido Gezellegenootschap
PublisherGuido Gezellearchief, KANTL/CTB
Publication PlaceBrugge, Gent
Publication Date2023
Availability Teksten en afbeeldingen beschikbaar onder een Creative Commons Naamsvermelding - Niet Commercieel licentie.
DisclaimerDe editie van de Guido Gezellecorrespondentie is het resultaat van een samenwerkingsproject met vrijwilligers. De databank is in opbouw, aanvullingen en opmerkingen kunnen gemeld worden aan els.depuydt@brugge.be.
Meer informatie over het vrijwilligersproject is te vinden op gezelle.be.
CitingJulien Vermeulen; Marc Carlier (research), Delbaere Hortense Elise aan Gezelle Guido, Kortrijk (Kortrijk), [xx/02/1874 t.p.q. - 03/09/1880 t.a.q.]. In: GezelleBrOn, Wetenschappelijke editie van de correspondentie van Guido Gezelle. 2023 Available from World Wide Web: link .
SenderDelbaere, Hortense Elise
Recipient[Gezelle, Guido]
Date Sent[xx/02/1874 t.p.q. - 03/09/1880 t.a.q.]
Place SentKortrijk (Kortrijk)
AnnotationT.p.q. en t.a.q. gereconstrueerd op basis van de brieftekst: gaat over gestorven kindje: het echtpaar Delbaere-Laigniel had vijf kinderen die binnen het jaar gestorven zijn: Paul Alois, 1 jaar, gestorven in Kortrijk op 7 februari 1874; Marie Thérèse Anne Josèphe Augustine, 8 maanden, gestorven in Kortrijk op 24 april 1876; Paul Clément Joseph Marie, 2 maanden, gestorven in Kortrijk op 6 november 1876; Marie Anne Josèphe Hortense, 1 maand, gestorven in Kortrijk op 27 juli 1878; Marie Anne Josèphe, 7 maanden, gestorven in Kortrijk op 3 september 1880 ; adressaat en plaats gereconstrueerd op basis van contextuele gegevens; Hortense Delbaere is de echtgenote van Pierre Laigneil.
Physical Description
Support Material 1 enkel vel, 101 mm x 131 mm
papier, wit, vierkant geruit
papiersoort: 2 zijden beschreven, inkt
Condition fragment: bovenkant van vel ontbreekt
Additions op zijde 2 rechts: taalkundige notities: Vinke z. Keerzen (purperen inkt, verticaal, hand G.G.)
Manuscript Identification
CountryBelgië
PlaceBrugge
RepositoryGuido Gezellearchief
ID Gezelle Archive3586, vinke z. keerzen
Library recordhttps://anet.be/desktop/gga/nl/opacgga/nr=tg:gga_6.17360
Content Description
Incipitgy gehad hebt van ons kind
Text Typebrief
LanguagesNederlands
De tekst werd diplomatisch getranscribeerd, en aangevuld met een editoriale laag.
De oorspronkelijke tekst werd ongewijzigd getranscribeerd; alleen typografische regeleindes en afbrekingstekens, en niet-betekenisvolle witruimte werden genormaliseerd.
Auteursingrepen in de tekst (toevoegingen, schrappingen), en latere redactie-ingrepen (schrappingen, toevoegingen, taalkundige notities) door de lezer werden overgenomen en expliciet gemarkeerd.
Voor een aantal tekstfenomenen werden naast de oorspronkelijke vorm ook editeursingrepen opgenomen in de transcriptie: oplossingen voor niet-gangbare afkortingen en correcties voor manifeste fouten. Daarnaast bevat de transcriptie editeursingrepen ter verbetering van de leesbaarheid (toevoegingen, reconstructies) of ter motivering van transcriptie-beslissingen (aanduiding van onzekere lezingen, weglating van onleesbare tekst). Alle editeursingrepen worden expliciet gemarkeerd.