<Resultaat 706 van 2965

>

13/10/1880, Poperinge, Leopold Keukelinck aan [Guido Gezelle]

Indextermen

Facsimile's


p1
Eerweerde heer,

In name van onzen heer voorzitter laat ik u weten dat wij volgaarne uw geëerd voorstel aanveerden[1]

Zult gij zoo goed willen zijn de heer Ernest Lietaer zulks mede te deelen?[2]

Eén spreker voor die conferentie zal voldoende zijn, dewijl zij voorafgegaan en gevolgd zal zijn van muziek.

Maar wij houden te goed, eerweerde heer, nog altijd op u, en nu ook, met uw voorstel, op den heer prof. Berlaymont.

Wij bieden u onze warmste bedankingen, omdat gij ons uit het spel getrokken hebt,[3] en, te allen tijde en in alle omstandigheden, stellen wij ons te uwen dienste.

Uwen vriend in christo
Voor het bureel:
L. Keukelinck.
Poperinghe, 13 oct. 1880.
p2

Noten

[1] Blijkbaar had Guido Gezelle de Kortrijkse Davidsfondsleden Ernest Lietaer en Karel Berlamont voorgsteld als spreker voor de feestvergadering van de Davidsfondsafdeling Poperinge op 7 november.
[2] Op de feestvergadering van 7 november 1880 gaf Ernest Lietaer een lezing over ‘Waarheid alleen leidt tot de echte vrijheid’. Blijkbaar fungeerde Guido Gezelle als tussenpersoon.
[3] Uit de nood geholpen.
Bolle, de.de bolle van de liefickel’alloyau Betekenis: “het beste, zuiverste deel”, slagersterm: achterste deel van de lende van een rund Betekenis: “het beste, zuiverste deel”, slagersterm: achterste deel van de lende van een rundPerneel eigename
1
2

Register

Correspondenten - personen

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NaamKeukelinck, Leopold
Datums° Moerkerke, 28/12/1850 - ✝ Kortrijk, 14/5/1905
GeslachtMannelijk
Beroeponderwijzer, directeur, schoolinspecteur
BioLeopold Keukelinck was geboren in Moerkerke op 28 december 1850. Hij studeerde voor onderwijzer aan de normaalschool van Torhout en deed vanaf 9 augustus 1871 zijn eerste werkervaring op in de gemeenteschool van Varsenaere. Op 17 februari 1873 werd hij overgeplaatst naar de gemeenteschool van Poperinge. Hij gaf er les aan de broederkensschool, die versmolt met de lokale gemeenteschool. In 1885 werd hij bestuurder van het lager onderwijs. Op 22 juli van hetzelfde jaar trouwde hij met Louisa Goetinck. Hij was nauw betrokken bij de lokale Davidsfondsafdeling en de katholieke kringen van Poperinge. In 1893 promoveerde hij tot kantonaal schoolopziener vanuit Kortrijk. Daar stierf hij op 14 mei 1906.
Relatie tot GezelleDavidsfonds Poperinge

Briefschrijver

NaamKeukelinck, Leopold
Datums° Moerkerke, 28/12/1850 - ✝ Kortrijk, 14/5/1905
GeslachtMannelijk
Beroeponderwijzer, directeur, schoolinspecteur
BioLeopold Keukelinck was geboren in Moerkerke op 28 december 1850. Hij studeerde voor onderwijzer aan de normaalschool van Torhout en deed vanaf 9 augustus 1871 zijn eerste werkervaring op in de gemeenteschool van Varsenaere. Op 17 februari 1873 werd hij overgeplaatst naar de gemeenteschool van Poperinge. Hij gaf er les aan de broederkensschool, die versmolt met de lokale gemeenteschool. In 1885 werd hij bestuurder van het lager onderwijs. Op 22 juli van hetzelfde jaar trouwde hij met Louisa Goetinck. Hij was nauw betrokken bij de lokale Davidsfondsafdeling en de katholieke kringen van Poperinge. In 1893 promoveerde hij tot kantonaal schoolopziener vanuit Kortrijk. Daar stierf hij op 14 mei 1906.
Relatie tot GezelleDavidsfonds Poperinge

Briefontvanger

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]

Plaats van verzending

NaamPoperinge
GemeentePoperinge

Naam - persoon

NaamKeukelinck, Leopold
Datums° Moerkerke, 28/12/1850 - ✝ Kortrijk, 14/5/1905
GeslachtMannelijk
Beroeponderwijzer, directeur, schoolinspecteur
BioLeopold Keukelinck was geboren in Moerkerke op 28 december 1850. Hij studeerde voor onderwijzer aan de normaalschool van Torhout en deed vanaf 9 augustus 1871 zijn eerste werkervaring op in de gemeenteschool van Varsenaere. Op 17 februari 1873 werd hij overgeplaatst naar de gemeenteschool van Poperinge. Hij gaf er les aan de broederkensschool, die versmolt met de lokale gemeenteschool. In 1885 werd hij bestuurder van het lager onderwijs. Op 22 juli van hetzelfde jaar trouwde hij met Louisa Goetinck. Hij was nauw betrokken bij de lokale Davidsfondsafdeling en de katholieke kringen van Poperinge. In 1893 promoveerde hij tot kantonaal schoolopziener vanuit Kortrijk. Daar stierf hij op 14 mei 1906.
Relatie tot GezelleDavidsfonds Poperinge
NaamVander Heyde, Louis
Datums° Alveringem, 08/04/1841 - ✝ Poperinge, 29/04/1913
GeslachtMannelijk
Beroeparts
BioLouis Vander Heyde (of Vanderheyde) werd op 8 april 1841 geboren te Alveringem als zoon van brouwer Petrus Carolus Ludovicus Vanderheyde en Amelia Rosalia Demolder. Hij studeerde aan het kleinseminarie te Roeselare van 1856 tot 1861 en was er lid van Gezelles Confraternity. In 1868 kwam Louis als geneesheer naar Poperinge. Op 3 april 1869 huwde hij in Oudenburg met Maria Labrique (1849-1926), met wie hij 8 kinderen kreeg, van wie er twee jong stierven. Van 1879 tot 1907 was hij voorzitter van het Davidsfonds. In die functie was hij samen met Guido Gezelle initiatiefnemer voor de oprichting van een gedenkteken in neogotische stijl voor Leonard Lodewijk De Bo (1826-1885) en voor de feestelijke inwijding ervan op 28 september 1887. Sinds 1880 was hij tevens voorzitter van de Katholieke Kring van Poperinge. Hij stierf op 29 april 1913 en werd begraven op de gemeentelijke begraafplaats van Poperinge in een familiegraf waar zijn echtgenote en drie van zijn kinderen (Clemence, Elvire en Achille, priester van het bisdom Brugge) hun laatste rustplaats vonden. De Poperinghenaar van 4 mei 1913 vermeldt de strijd voor ‘onzer miskende moedertaal’, de principiële houding ‘Katholiek in alles, boven alles,’ naast de inzet voor de ware belangen van het volk van deze geëerde dokter."
Relatie tot Gezelledokter; oud-leerling kleinseminarie Roeselare; lid van Gezelles confraternity; Davidsfonds Poperinge
Bronnen https://historischekranten.be/issue/DPO/1913-05-04/edition/null/page/2?query=heyde&period=1913&sort=issuedate%20ascending; https://nl.geneanet.org; https://bel-memorial.org/books/gezondheidszorg_in_de_onbezette_Westhoek.pdf; J. de Mûelenaere, Over Gezelles Confraternity. in: Gezelliana: 5 (1874) 1-4
NaamLietaer, Ernest
GeslachtMannelijk
Beroephandelaar
BioErnest Lietaer was een jonge handelaar die actief was in het Kortrijkse katholieke verenigingsleven aan het begin van de jaren 1880. Hij stond mee aan de wieg van de plaatselijke Davidsfondsafdeling, waar hij zich opwerkte van hulpschrijver tot secretaris. Daarnaast was hij actief binnen de Jongelingscongregatie en het Sint-Amandsgenootschap. Als volks- en gelegenheidspreker maakte Lietaer naam in de regio met lezingen over de schoolkwestie, het begrip vrijheid, Franciscus Xaverius en het missioneringswerk in Amerika. Hij speelde zo een prominente rol in de katholieke campagne tijdens de schoolstrijd. In 1883 verliet hij Kortrijk. Hij was een kennis en correspondent van Gezelle. Hij was geabonneerd op "Loquela".
NaamBerlamont, Karel
Datums° Izegem, 05/02/1847 - ✝ Koekelare, 29/12/1897
GeslachtMannelijk
Beroepleraar; priester; onderpastoor; pastoor
BioKarel Berlamont, zoon van Augustus Berlamont en Maria Ludovica Doorme, werd geboren op 5 februari 1847 in Izegem. In september 1871 begon hij zijn loopbaan als leraar aan het Sint-Amandscollege in Kortrijk en nog datzelfde jaar, op 28 december, werd hij in Brugge tot priester gewijd. Tijdens de Kortrijkse schoolstrijd speelde Berlamont een actieve rol door zich te engageren in het Sint-Amandsgenootschap en regelmatig op te treden als spreker tijdens bijeenkomsten rond de schoolkwestie. Op 21 december 1881 werd hij benoemd tot coadjutor van deken Van Coillie in de Sint-Gilliskerk te Brugge. Kort daarna, op 1 mei 1882, volgde zijn aanstelling tot onderpastoor in Lichtervelde. Uiteindelijk werd hij op 15 juli 1896 pastoor van Koekelare, waar hij overleed op 29 december 1897. Hij was geen correspondent van Gezelle, maar had wel contact met hem in zijn Kortrijkse periode. Hij was een abonnee van Loquela.
Links[odis]

Naam - plaats

NaamPoperinge
GemeentePoperinge

Indextermen

Briefontvanger

Gezelle, Guido

Briefschrijver

Keukelinck, Leopold

Correspondenten - personen

Gezelle, Guido
Keukelinck, Leopold

Naam - persoon

Keukelinck, Leopold
Vander Heyde, Louis
Lietaer, Ernest
Berlamont, Karel

Naam - plaats

Poperinge

Plaats van verzending

Poperinge

Titel13/10/1880, Poperinge, Leopold Keukelinck aan [Guido Gezelle]
EditeurKoen Calis
Wetenschappelijke leidingEls Depuydt
Partners Openbare Bibliotheek Brugge (Guido Gezellearchief); Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren); Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Lage Landen (ISLN) (Piet Couttenier, Universiteit Antwerpen); Guido Gezellegenootschap
UitgeverGuido Gezellearchief, KANTL/CTB
Plaats van uitgaveBrugge, Gent
Publicatiedatum2026
Beschikbaarheid Teksten en afbeeldingen beschikbaar onder een Creative Commons Naamsvermelding - Niet Commercieel licentie.
DisclaimerDe editie van de Guido Gezellecorrespondentie is het resultaat van een samenwerkingsproject met vrijwilligers. De databank is in opbouw, aanvullingen en opmerkingen kunnen gemeld worden aan els.depuydt@brugge.be.
Meer informatie over het vrijwilligersproject is te vinden op gezelle.be.
CiterenKoen Calis, Keukelinck Leopold aan Gezelle Guido, Poperinge (Poperinge), 13/10/1880. In: GezelleBrOn, Wetenschappelijke editie van de correspondentie van Guido Gezelle. 2026 Available from World Wide Web: link .
VerzenderKeukelinck, Leopold
Ontvanger[Gezelle, Guido]
Verzendingsdatum13/10/1880
VerzendingsplaatsPoperinge (Poperinge)
AnnotatieAdressaat gereconstrueerd op basis van contextuele gegevens.
Fysieke bijzonderheden
Drager 2 enkele vellen, enkel vel 1: 103 mm x 134 mm; enkel vel 2: 104 mm x 136 mm
papier, wit, rechthoekig geruit
papiersoort: 2 zijden beschreven, inkt
Staat volledig: brief verknipt tot twee taalkundige fiches en gereconstrueerd
Toevoegingen op zijde 1 rechtsboven: taalkundige notities: Bolle, de // de bolle van de lieficke // l’alloyan [?] (purperen inkt en blauw potlood, verticaal, hand G.G.); op blanco zijde 4 links in de zijrand: taalkundige notities: Perneel eigename (purperen inkt, verticaal, hand G.G.)
Bewaargegevens
LandBelgië
PlaatsBrugge
BewaarplaatsGuido Gezellearchief
ID Gezellearchief3322, B fiche 122 + 8121
Bibliotheekrecordhttps://anet.be/desktop/gga/nl/opacgga/nr=tg:gga_6.14546
Inhoud
IncipitIn name van onzen heer voorzitter
Tekstsoortbrief
TalenNederlands
De tekst werd diplomatisch getranscribeerd, en aangevuld met een editoriale laag.
De oorspronkelijke tekst werd ongewijzigd getranscribeerd; alleen typografische regeleindes en afbrekingstekens, en niet-betekenisvolle witruimte werden genormaliseerd.
Auteursingrepen in de tekst (toevoegingen, schrappingen), en latere redactie-ingrepen (schrappingen, toevoegingen, taalkundige notities) door de lezer werden overgenomen en expliciet gemarkeerd.
Voor een aantal tekstfenomenen werden naast de oorspronkelijke vorm ook editeursingrepen opgenomen in de transcriptie: oplossingen voor niet-gangbare afkortingen en correcties voor manifeste fouten. Daarnaast bevat de transcriptie editeursingrepen ter verbetering van de leesbaarheid (toevoegingen, reconstructies) of ter motivering van transcriptie-beslissingen (aanduiding van onzekere lezingen, weglating van onleesbare tekst). Alle editeursingrepen worden expliciet gemarkeerd.