Hieronder volgen de belangrijkste punten met betrekking tot de Conventie van Bern en het onderwijs (in de actuele versie van de Conventie):

Basisprincipe (exclusief recht):

De Conventie bepaalt dat auteurs het exclusieve recht hebben om toestemming te verlenen voor de reproductie en het gebruik van hun werken, met inbegrip van educatief materiaal.

Uitzonderingen voor onderwijs (Artikel 10):

De Conventie staat toe dat nationale wetgevingen uitzonderingen voorzien voor het gebruik van werken voor onderwijsdoeleinden.

Citaatrecht:

Het is toegestaan om rechtmatige citaten uit werken te gebruiken, op voorwaarde dat deze in overeenstemming zijn met de goede gebruiken en gerechtvaardigd zijn door het beoogde doel.

Gebruik ter illustratie:

De landen van de Unie mogen het gebruik van literaire of artistieke werken toestaan als illustratie bij het onderwijs, via publicaties, radio-uitzendingen of geluids- en/of audiovisuele opnamen.

Beperkingen van de uitzondering:

Deze vormen van gebruik moeten binnen redelijke grenzen blijven, vaak gekoppeld aan niet-commerciële activiteiten, en moeten de bron en de naam van de auteur vermelden.

België had al een eigen wet op het auteursrecht dd 22 maart 1886, dus enkele maanden voor de ondertekening van de Berner Conventie. In de wet artikel 13 stond toen al:

"Het recht van den auteur belet het recht niet om aanhalingen te doen, wanneer deze gedaan worden met inzicht van beoordeeling, pennestrijd of onderwijs."

Zie: Berner Conventie (1886). In: Wikipedia. De vrije encyclopedie.