| < | Resultaat 1128 van 2965  | > |
|---|
Ik koomt eene kiste te verzenden op uw adres inhoudende de twee kandelabers[1] Ik heb mijn beste gedaen om ze wel te doen reussiren, en ik hope dat gij er straf content zult van zijn.
P.S. Zijt zoo goed Mijnheer mij de leedige bak terug te zenden franco
| Naam | Brondel, François Joseph; Frans |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 02/04/1840 - ✝ Brugge, 01/03/1909 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | kopergieter |
| Bio | François Joseph Brondel werd op 2 april 1840 geboren in Brugge. Hij was de zoon van Carolus Brondel, stoelmaker en van Isabella Becquet. Het was een groot gezin met zeven kinderen. Drie ervan werden religieus. Frans, zoals hij meestal genoemd werd, werd kopergieter. Waarschijnlijk kreeg hij een opleiding bij zijn familie aan moederskant. In 1864 nam hij de kopergieterij van zijn ooms Philippe en Charles Becquet over in de Wijngaardstraat 12. Hij bouwde die verder uit tot een gerenommeerd bedrijf. Hij maakte onder meer kandelaars en luchters, maar goot ook klokken. Ook Guido Gezelle bestelde kandelaars bij hem. Intussen was hij op 30 oktober 1861 getrouwd met Julie Marie Anne Bulcke, met wie hij twee kinderen kreeg. Hij stierf op 1 maart 1909. |
| Relatie tot Gezelle | correspondent |
| Bronnen | Archiefbank Brugge |
| Naam | Gezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | priester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist |
| Bio | Guido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd. |
| Links | [odis], [wikipedia], [dbnl] |
| Naam | Brondel, François Joseph; Frans |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 02/04/1840 - ✝ Brugge, 01/03/1909 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | kopergieter |
| Bio | François Joseph Brondel werd op 2 april 1840 geboren in Brugge. Hij was de zoon van Carolus Brondel, stoelmaker en van Isabella Becquet. Het was een groot gezin met zeven kinderen. Drie ervan werden religieus. Frans, zoals hij meestal genoemd werd, werd kopergieter. Waarschijnlijk kreeg hij een opleiding bij zijn familie aan moederskant. In 1864 nam hij de kopergieterij van zijn ooms Philippe en Charles Becquet over in de Wijngaardstraat 12. Hij bouwde die verder uit tot een gerenommeerd bedrijf. Hij maakte onder meer kandelaars en luchters, maar goot ook klokken. Ook Guido Gezelle bestelde kandelaars bij hem. Intussen was hij op 30 oktober 1861 getrouwd met Julie Marie Anne Bulcke, met wie hij twee kinderen kreeg. Hij stierf op 1 maart 1909. |
| Relatie tot Gezelle | correspondent |
| Bronnen | Archiefbank Brugge |
| Naam | Gezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | priester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist |
| Bio | Guido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd. |
| Links | [odis], [wikipedia], [dbnl] |
| Naam | Brondel, François Joseph; Frans |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 02/04/1840 - ✝ Brugge, 01/03/1909 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | kopergieter |
| Bio | François Joseph Brondel werd op 2 april 1840 geboren in Brugge. Hij was de zoon van Carolus Brondel, stoelmaker en van Isabella Becquet. Het was een groot gezin met zeven kinderen. Drie ervan werden religieus. Frans, zoals hij meestal genoemd werd, werd kopergieter. Waarschijnlijk kreeg hij een opleiding bij zijn familie aan moederskant. In 1864 nam hij de kopergieterij van zijn ooms Philippe en Charles Becquet over in de Wijngaardstraat 12. Hij bouwde die verder uit tot een gerenommeerd bedrijf. Hij maakte onder meer kandelaars en luchters, maar goot ook klokken. Ook Guido Gezelle bestelde kandelaars bij hem. Intussen was hij op 30 oktober 1861 getrouwd met Julie Marie Anne Bulcke, met wie hij twee kinderen kreeg. Hij stierf op 1 maart 1909. |
| Relatie tot Gezelle | correspondent |
| Bronnen | Archiefbank Brugge |
 | (C) 2020 CTB -
KANTL | Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren Koningstraat 18 | b-9000 Gent | Belgium | E ctb@kantl.be | T +32 (0)9 265 93 50 | F +32 (0)9 265 93 49 |  |
 |
