[1] Het smeekschrift is het document dat naar Rome zou worden gestuurd om goedkeuring te verkrijgen voor de oprichting van de nieuwe congregatie. Zie de brief van E. Rembry aan G. Gezelle van 18/02/1879, waarin hij schrijft: ”Eerstdaegs zal te Roomen gevraegd worden de akt van inlyving der Kortryksche vergadering; dit stuk zal ongetwyfeld vergezeld zyn van een boeksken, bevattende de historie des Aertsbroederschaps, benevens deszelfs regelen en aflaten.”

[2] Een refugehuis was een toevluchtsoord voor bewoners van abdijen en kloosters. Deze huizen bevonden zich vaak binnen de stadsmuren en boden onderdak aan monniken of nonnen tijdens onveilige tijden, zoals oorlogen of andere onrust. In de tweede helft van de 16e eeuw kreeg de Guldenbergabdij het zwaar te verduren door de godsdienstconflicten. De abdij werd meermaals aangevallen, geplunderd en zelfs in brand gestoken. De zusters vluchtten verschillende keren, onder meer naar Kortrijk, waar ze tijdelijk in het begijnhof verbleven. Om zich beter te kunnen beschermen in de toekomst, besloot de abdis een toevluchtsoord (refugehuis) aan te kopen binnen de stadsmuren van Kortrijk. Na nieuwe aanvallen op de abdij weken sommige zusters uit naar Rijsel of familie. Toen Kortrijk opnieuw veilig was, keerden ze terug en vestigden zich in een bescheiden onderkomen. Aangezien dit snel te klein bleek, investeerde de abdij in twee grotere huizen in de Groeningestraat, die als nieuwe refuge dienden. De betaling van deze woningen nam uiteindelijk zestien jaar in beslag. (Wikipedia)