<Resultaat 253 van 2965

>

02/05/1864, Roubaix, [Louise Gezelle] aan [Guido Gezelle]

Indextermen

Facsimile's


p1
Roubaix den 2 Mei 1864.
Beminden Broeder[1]

Ik heb over eenige dagen uwen brief ontvangen, ik had alhaest gedacht dat er niemand meer op my peisde ik heb alles wel overleid om alles te antwoorden wat ik zou moeten zeggen ik zou in acht dagen den tyd niet vinden, ik ben hier gekomen om te zien of ik zou kunnen lukken in al de moeilikheden die myne plaetse aen bied, en dan als ik zag dat ik er waerlik doorgeraekte dan zou ik het laten weten hebben om my niet belachelik te maken in geval ik mislukte, ik ben gelukkig en zie dat ik er zal door geraken maer t'en is niet met weinig moeite en veel moeilikheid, want hier gaet het niet gelyk t'huis of elders, alle de minuten zyn geteld op eenen dag heb ik nooit geenen oogenblik aen my, en dit is myn geluk, ik ben gezond en heb altyd onger dorstp2en ik slaepe van vermoeidheid, ik heb een groot huis naer te zien en alles aen te teekenen tot den laetsten centime, eenen jongen die in het colegie gaet te bezorgen en een meiske die 11 jaer houd is te leiden en bezorgen gelyk een kieksken, den vader is altyd weg en komt naer huis als het hem past om alles strengelik naer te zien, en te spreken op de minste onachtzaenheid, voor dit al te weten gelyk gy zoud willen gy zoud moeten inlichtinge nemen by den deken van roubaix die hier komt, als ook den Principael van het Colegie en de Professeurs, ik heb gevraegd aen den Deken van roubaix wat er van dit huis was hy heeft my voorengesteld van te schryven aen myne Ouders[2] of wel van hun te raden van aen hem inlichting te vragen dat hy hun zou gerust stellen, in vrankryk is er veel slecht volk maer er word het dobble gevrocht by al onze kanten, en ook er zyn twee klassen slechte en goede, ik voor my heb weinig occasie van ievers in mede te doen, ik hebp3geene vryheid ook ik heb altyd myn hoofd gespannen om alles just en effen te hebben en myne rekening in ordre te houden want het is hier eene andere soorte van meesters by te Brugge, de Dame is dood sedert vyf maenden het huis en onzen twee de keukenmeid en ik wy zyn in volle rouw, dit belet ons allen ingank t'is gelyk in welke vergaring, en ook naer de ondervinding die ik gehad heb van al die schoone vriendschap hebben my doen te rug keeren van myn gevoeligheid van herten ten opzichte van iedereen, ik beginne te leven voor myn zelven en niet meer voor een ander, gy zegt my dat het geld het reizen vergemakkelikt er is hier geene kwestie van reizen in drie maenden heb ik nog nooit den tyd gevonden van naer Tante te gaen, en Elisa Lagae vraegt my al lank, ook ik denke weinig op reizen, ik zou niet weten wanneer noch waer ik heb gevraegd om myne Ouders te gaen bezoeken en ik weet nog niet wanneerp4ik zal het weten eene heure van te vooren misschien gy zegt my dat alle de kwaadzeggers den mond zullen gestopt zyn als nu alles wel, ik heb in vele dingen gemist t'is waer en bezonderlik heb ik zeer onverzichtig te geweest in veel dingen te laten schynen die zoo pligtig niet waren gelyk men wel dacht, hier is men zoo lichtelik niet bedrogen in het volk, als men klaps of moeilikheden tegenkomt t'is meest altyd nog met vlamingen de franschen deugen zelf niet maer zien ook zo gouw de fouten niet van een ander, daerom van al den tyd dat ik hier ben heb ik nog geene moeilikheid gehad met niemand t'en zy dat ik my teenemael ontmaekt heb van de familie van Camille die niet zeer content zyn daerom anders ons Meester zegt ons indien wy eens willen trouwen[3] dat wy hem moeten verwittigen dat hy alles zal onderzoeken en ons de waerheid zeggen, hy laet toe wat eerlik is zegt hy en heeft nooit den tyd hem bezigp5te houden met klaps,

als er iemand wilde komen zy moeten zich begeven naer het adres die ik gezonden heb, t'is daer de standplaets van het huis, anders gaen wy nooit verder dan Ryssel waer de dochter lessen neemt in Engelsch Piano etc... er is eene campagne te mouscon, en indien ik hier niet ben in een paer heuren ben ik terug, dus als gy my nog schryft of als er iemand kwame zy moeten maer op het adres voort gaen,

gy denkt zeker hoe mag het zyn met de religie, die twee kinders worden opgebracht in de religie ten vollen, hun Vader vermaend hun om te biddden, en leid hun naer de kerk zelf, en is ook streng op my wat dit aengaet, voor hem weet ik niet hoe hy hem gedraegt, ik voor my heb tot nu toe nog nooit gelaten myne pligten te kwyten, ik heb hier meer aentrekkelikheid om wel te leven dan te Brugge, er zyn hier geene kwezelsp6maer veel menschen die wel leven,

Nu ik zal komen op het einde der maend mei, ik heb naer alles gekocht te hebben omtrent de 25 fr ter maende te sparen, ik koop wat ik noodzakelik heb en het ander zal ik t'huis zenden, tot tantens kon ik niet meer blyven alhist dat zy my gaern hadde, ik won er niet vele, en het geen ik nog hadde tante nam het vooren af en gaf my nog den naem dat zy my veele voordeelen dede, ik ben bekwame om te werken en daerom heb ik de occasie waer genomen, niet om libre te zyn of om myn gedacht te doen, ik verzekere u dat ik nooit beter leven geleefd heb dan nu, ik heb te veel werk en hoofdbreking om op iets anders te peizen, het geld die ik winne verdien ik ten vollen,p7Indien deze inlichtinge niet voldoende zyn gy kond alles vernemen van den deken van Roubaix als ook van den oversten van het Colegie ik kenne hune naem niet, in Ryssel is er nog niemand waer ik bekend ben, daerom kan ik u daer niemand voorenstellen,

als ik kome ik zal u het overig zegge

ik blyve met erkentenissen
Louise

Noten

[1] Deze brief is ook gepubliceerd in het artikel van Chr. D’haen, Louise Gezelle in 1864. In: De Leiegouw: XX (maart 1978) 1, p. 49-62.
[2] Pieter-Jan Gezelle en Monica De Vriese.
[3] Ze zouden op 5 juni 1865 trouwen.
1
2
3
4
5
6
7

Register

Correspondenten - personen

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NaamGezelle, Louise; Maria Catharina Ludovica
Datums° Brugge, 22/01/1834 - ✝ Steenbrugge, 12/02/1909
GeslachtVrouwelijk
Beroeplesgeefster; naaister
VerblijfplaatsFrankrijk
BioMaria Catharina Ludovica Gislena Gezelle, de oudste zus van Guido Gezelle ging door het leven onder haar derde naam Louise. In 1857 wilde ze toetreden tot de Congregatie van de Zusters van de H. Vincentius a Paulo te Lendelede. In juli 1858 gaf ze les in Ingelmunster. In oktober 1858 keerde ze terug naar huis en ging later bij haar tantes in Heule wonen. Uiteindelijk vond ze werk als naaister in Menen en in Roubaix, waar ze de zeven jaar jongere Camille Lateur (1841-1897) leerde kennen. Op 5 juni 1865 trouwden ze, en in dezelfde maand van haar huwelijk, op 30 juni, werd een dochtertje geboren, Marie-Louise, dat in juli al overleed. Op 21 mei 1866 werd Marie-Elise (‘Liseke’), ook Amandine genoemd, geboren. Een zoontje, Georges Camille, overleed anderhalf jaar na de geboorte (05/01/1869-23/06/1870). Ze woonden in de Rue des Récollets, later in de Rue du Fort, en nadien ook even in Tourcoing. Maar met het uitbreken van de Frans-Duitse oorlog (19 juli 1870) keerden ze in de winter van 1870-1871 terug naar België. Ze werden in Heule opgevangen in het gezin van Marie-Constance Gezelle, zus van Pier-Jan Gezelle en weduwe van Charles Dedeurwaerder, in de Krakeelhoek, volkse benaming voor de Peperstraat. In januari 1871 hadden ze al een nieuwe woonst aan de Leiaerde. Louise en Camille kregen nog drie kinderen waaronder Frank Lateur, die later als Stijn Streuvels een bekend auteur werd.
Links[wikipedia]
Relatie tot Gezellefamilie: zus van Guido Gezelle; correspondent
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III; http://www.gezelle.be; J. Roelstraete, De voorouders van Stijn Streuvels. Handzame: Familia et Patria, 1971, p.2

Briefschrijver

NaamGezelle, Louise; Maria Catharina Ludovica
Datums° Brugge, 22/01/1834 - ✝ Steenbrugge, 12/02/1909
GeslachtVrouwelijk
Beroeplesgeefster; naaister
VerblijfplaatsFrankrijk
BioMaria Catharina Ludovica Gislena Gezelle, de oudste zus van Guido Gezelle ging door het leven onder haar derde naam Louise. In 1857 wilde ze toetreden tot de Congregatie van de Zusters van de H. Vincentius a Paulo te Lendelede. In juli 1858 gaf ze les in Ingelmunster. In oktober 1858 keerde ze terug naar huis en ging later bij haar tantes in Heule wonen. Uiteindelijk vond ze werk als naaister in Menen en in Roubaix, waar ze de zeven jaar jongere Camille Lateur (1841-1897) leerde kennen. Op 5 juni 1865 trouwden ze, en in dezelfde maand van haar huwelijk, op 30 juni, werd een dochtertje geboren, Marie-Louise, dat in juli al overleed. Op 21 mei 1866 werd Marie-Elise (‘Liseke’), ook Amandine genoemd, geboren. Een zoontje, Georges Camille, overleed anderhalf jaar na de geboorte (05/01/1869-23/06/1870). Ze woonden in de Rue des Récollets, later in de Rue du Fort, en nadien ook even in Tourcoing. Maar met het uitbreken van de Frans-Duitse oorlog (19 juli 1870) keerden ze in de winter van 1870-1871 terug naar België. Ze werden in Heule opgevangen in het gezin van Marie-Constance Gezelle, zus van Pier-Jan Gezelle en weduwe van Charles Dedeurwaerder, in de Krakeelhoek, volkse benaming voor de Peperstraat. In januari 1871 hadden ze al een nieuwe woonst aan de Leiaerde. Louise en Camille kregen nog drie kinderen waaronder Frank Lateur, die later als Stijn Streuvels een bekend auteur werd.
Links[wikipedia]
Relatie tot Gezellefamilie: zus van Guido Gezelle; correspondent
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III; http://www.gezelle.be; J. Roelstraete, De voorouders van Stijn Streuvels. Handzame: Familia et Patria, 1971, p.2

Briefontvanger

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]

Plaats van verzending

NaamRoubaix

Naam - persoon

NaamDe Vriese, Monica
Datums° Wingene, 31/03/1804 - ✝ Heule, 30/04/1875
GeslachtVrouwelijk
BioGuido Gezelles moeder was een boerendochter, die opgroeide op een kleine boerderij, het 'Walleke' te Wingene. Via haar zus Clara, die als religieuze werkte in het Gentse Bijlokehospitaal, leerde Monica De Vriese Pieter-Jan Gezelle kennen, die er werkzaam was als tuinman. Ze trouwden op 2 juni 1829 en woonden in de Rolweg te Brugge. Als huwelijkscadeau kreeg ze zestien cent mee en de stam van een kriekenboom om er meubels uit te zagen. Guido Gezelle werd elf maanden na hun huwelijk geboren op 01/05/1830. Voor de bevalling had ze haar testament opgemaakt, dat zich nu nog in het Gezellearchief bevindt. Na Guido kregen Monica en Pieter-Jan nog zeven kinderen waarvan er slechts vier in leven bleven. Ze verhuisde in januari 1849 naar de overkant van de de Rolweg (nr. 43). In 1871 verhuisde ze samen met haar tachtigjarige, zieke man naar Heule en nam er haar intrek bij hun dochter Louise. Ze stierf er op 30 april 1875.
Relatie tot Gezellefamilie: moeder van Guido Gezelle
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III
NaamGezelle, Louise; Maria Catharina Ludovica
Datums° Brugge, 22/01/1834 - ✝ Steenbrugge, 12/02/1909
GeslachtVrouwelijk
Beroeplesgeefster; naaister
VerblijfplaatsFrankrijk
BioMaria Catharina Ludovica Gislena Gezelle, de oudste zus van Guido Gezelle ging door het leven onder haar derde naam Louise. In 1857 wilde ze toetreden tot de Congregatie van de Zusters van de H. Vincentius a Paulo te Lendelede. In juli 1858 gaf ze les in Ingelmunster. In oktober 1858 keerde ze terug naar huis en ging later bij haar tantes in Heule wonen. Uiteindelijk vond ze werk als naaister in Menen en in Roubaix, waar ze de zeven jaar jongere Camille Lateur (1841-1897) leerde kennen. Op 5 juni 1865 trouwden ze, en in dezelfde maand van haar huwelijk, op 30 juni, werd een dochtertje geboren, Marie-Louise, dat in juli al overleed. Op 21 mei 1866 werd Marie-Elise (‘Liseke’), ook Amandine genoemd, geboren. Een zoontje, Georges Camille, overleed anderhalf jaar na de geboorte (05/01/1869-23/06/1870). Ze woonden in de Rue des Récollets, later in de Rue du Fort, en nadien ook even in Tourcoing. Maar met het uitbreken van de Frans-Duitse oorlog (19 juli 1870) keerden ze in de winter van 1870-1871 terug naar België. Ze werden in Heule opgevangen in het gezin van Marie-Constance Gezelle, zus van Pier-Jan Gezelle en weduwe van Charles Dedeurwaerder, in de Krakeelhoek, volkse benaming voor de Peperstraat. In januari 1871 hadden ze al een nieuwe woonst aan de Leiaerde. Louise en Camille kregen nog drie kinderen waaronder Frank Lateur, die later als Stijn Streuvels een bekend auteur werd.
Links[wikipedia]
Relatie tot Gezellefamilie: zus van Guido Gezelle; correspondent
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III; http://www.gezelle.be; J. Roelstraete, De voorouders van Stijn Streuvels. Handzame: Familia et Patria, 1971, p.2
NaamGezelle, Maria Constantia; Stanse; Gezelle Marie Constantia
Datums° Heule, 16/08/1801 - ✝ Heule, 30/01/1884
GeslachtVrouwelijk
Beroeplerares
BioMaria Constance Gezelle was de jongste zus van Pieter-Jan Gezelle en dus een tante van Guido. Ze huwde op 28 mei 1823 met Charles Louis De Deurwaerder (Sint-Eloois-Winkel, 27/12/1798-Heule, 15/09/1857), kostschoolhouder, onderwijzer en later gemeenteontvanger. Maria Constance Gezelle was onderwijzeres in de kostschool van haar man. Zijn kostschool was gevestigd in de Krakeelhoek te Heule. Deze kostschool is overgenomen door de Zusters van Liefde waartoe Florence Gezelle (Florentina Constantia Gezelle) toetrad op 15/10/1873 en waar ze als Zuster Colomba begon les te geven.
Relatie tot Gezellecorrespondent; familie: tante van Guido Gezellle
Bronnen https://gw.geneanet.org/mivan?lang=en&pz=pierre&nz=vandekerckhove&ocz=0&p=maria+constantia&n=gheselle; Rijksarchief: https://search.arch.be/nl/zoeken-naar-personen/zoekresultaat/weergave/akte/id/ROESELARESUCC1_00070574/q/zoekwijze/s?text=gezelle%20constan*&M=0&V=0&O=0&persoon_0_periode_geen=0&plaatsnaam=heule&sort=akte_datum&direction=asc&tmpl=component
NaamGezelle, Pieter-Jan
Datums° Heule, 29/09/1791 - ✝ Heule, 27/05/1871
GeslachtMannelijk
Beroephovenier
BioDe vader van Guido Gezelle was afkomstig van Heule en werkte aanvankelijk als tuinman in het kleinseminarie te Roeselare. Na de sluiting ervan door het Nederlandse bewind was hij werkzaam in de Bijloke te Gent. Op zevenendertigjarige leeftijd ging hij wonen in de Rolweg te Brugge waar hij hovenier werd van de familie Th. Van de Walle-Van Zuylen. Op 2 juni 1829 trouwde hij met Monica De Vriese. Om bij te verdienen was hij ook tuinman in het Brugse grootseminarie van Brugge, had hij een eigen boomkwekerij en werd hij ook opzichter bij een bebossingexperiment langs de kust. Na de dood van Theodoor Van de Walle in 1848 stelde de barones een andere tuinman aan. Zo verhuisde Pieter-Jan op 24 januari 1849 naar de overkant van de Rolweg. In 1871 verbleef hij met zijn vrouw bij zijn dochter Louise in Heule waar hij in mei overleed
Relatie tot Gezellefamilie: vader van Guido Gezelle; correspondent
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III; http://www.gezelle.be
NaamLateur, Camille
Datums° Avelgem, 21/04/1841 - ✝ Avelgem, 21/07/1897
GeslachtMannelijk
Beroepkleermaker
VerblijfplaatsFrankrijk
BioCamille Lateur was een bakkerszoon uit Avelgem, maar was 'coupeur' in Roubaix toen hij Louise Gezelle (1834-1909) leerde kennen. Ze huwden op 5 juni 1865 in Roubaix. Met het uitbreken van de Frans-Duitse oorlog keerde het gezin terug naar België. Hij werd zelfstandig kleermaker in Heule. Het gezin had vier kinderen : Karel, Elisa, Maria en Frank (Stijn Streuvels).
Relatie tot Gezellefamilie van Gezelle (schoonbroer)
Bronnen http://edities.kantl.be/streuvels/ed/DALF.db.se410909?view=pdf
NaamLagae, Elisabeth Marie Louise; Lagae, Elisa
Datums° Heule, 17/03/1841 - ✝ Kortrijk, 09/08/1916
GeslachtVrouwelijk
BioElisabeth Marie Louise Lagae werd op 17 maart 1841 te Heule geboren als dochter van Joseph Edouard Lagae (1808-1865), burgemeester en notaris te Heule, en Josephine Louise Angillis (1818-1881). Elisa was een jeugdvriendin van Louise Gezelle en huwde in 1865 met de uit Kortrijk afkomstige brouwer Emile Victor Louis Dassonville (1833-1898). Ze overleed te Kortrijk op 9 augustus 1916.
Bronnen https://nl.geneanet.org/;
NaamHannart, Simon Hippolyte Joseph
Datums° Roubaix, 06/11/1820 - ✝ Parijs, 03/12/1871
GeslachtMannelijk
Beroepindustrieel; textielbewerker
VerblijfplaatsFrankrijk
BioSimon Hippolyte Joseph Hannart werd op 6 november 1820 te Roubaix geboren als zoon van Simon Louis Joseph Hannart, verver, textielbewerker, industrieel, en Josephine Lucq. Simon was industrieel textielbewerker en textielveredelaar in Roubaix. Hij trouwde er op 28 oktober 1850 met Juliette Rosalie Roussel (1821-1863), waarmee hij twee kinderen kreeg. Hij stierf te Parijs op 3 december 1871.
Bronnen https://nl.geneanet.org/;
NaamRoussel, Juliette Rosalie
Datums° Roubaix, 07/05/1821 - ✝ Roubaix, 29/09/1863
GeslachtVrouwelijk
VerblijfplaatsFrankrijk
BioJuliette Rosalie Roussel werd op 7 mei 1821 in Roubaix geboren, waar ze ook trouwde met de industrieel Simon Hippolyte Joseph Hannart (1820-1871). Samen kregen ze twee kinderen: Paul (1851-1879) en Pauline (1852-1909). Zelf overleed ze al op 42 jaar, op 29 september 1863.
Bronnen https://nl.geneanet.org/;
NaamHannart, Paul Simon Joseph
Datums° Roubaix, 11/08/1851 - ✝ Roubaix, 17/02/1879
GeslachtMannelijk
Beroeptextielverver
VerblijfplaatsFrankrijk
BioPaul Simon Joseph Hannart werd op 11 augustus 1851 geboren in Roubaix als zoon van Simon Hannart (1820-1871) en Juliette Roussel (1821-1863). Net als zijn vader, was hij werkzaam in de textielindustrie als textielverver. Hij bleef ongehuwd en overleed op 17 februari 1879.
Bronnen https://nl.geneanet.org/;
NaamHannart, Pauline Marie Sidonie
Datums° Roubaix, 02/12/1852 - ✝ Roubaix, 08/07/1909
GeslachtVrouwelijk
VerblijfplaatsFrankrijk
BioPauline Marie Sidonie Hannart werd geboren op 2 december 1852 in Roubaix als dochter van Simon Hannart (1820-1871) en Juliette Roussel (1821-1863). Ze trouwde in Roubaix op 9 februari 1874 met Jean François Felix Prus (Roubaix, 05/07/1841), waarmee ze een zoon François (1875-1915) kreeg. Pauline overleed op 8 mei 1909.
Bronnen https://nl.geneanet.org/;
NaamHerrengt, Albert Charles
Datums° Comines, 06/09/1807 - ✝ Roubaix, 03/04/1871
GeslachtMannelijk
Beroeppastoor-deken
VerblijfplaatsFrankrijk
BioAlbert Charles Herrengt werd op 6 september 1807 geboren in Comines als zoon van Pierre François Albert Joseph Herrengt (1782-1849) en Angélique Justine Cateau (1787-1847). Hij was pastoor-deken van de Onze-Lieve-Vrouwkerk in Roubaix, en overleed er op 3 april 1871.
Bronnen https://amisdecomines.asso-web.com/52+mgr-herrengt.html; https://gw.geneanet.org/;
NaamDayez, Marcel Joseph
Datums° Vicq, 16/01/1817 - ✝ Douai, 09/08/1891
GeslachtMannelijk
Beroepleraar; superior; pastoor-deken
VerblijfplaatsFrankrijk
BioMarcel Joseph Dayez werd op 16 januari 1817 in Vicq geboren. In 1839 werd hij leraar in Tourcoing, in 1840 werd hij tot priester gewijd en werd hij leraar aan het kleinseminarie van Cambrai. Vanaf 1842 was hij leraar aan het grootseminarie van Cambrai. In 1855 werd hij superior van het Collège de Notre Dame des Victoires in Roubaix. Hij werd erekanunnik in 1867, pastoor-deken van St. Pierre in Douai op 5 januari 1871, en aartspriester in 1873. Op 9 augustus 1891 overleed hij.
BronnenEm. Masure, Le clergé du diocèse de Cambrai, Roubaix, 1913, p. 96.

Naam - plaats

NaamBrugge
GemeenteBrugge
NaamRijsel
GemeenteLille
NaamRoubaix
NaamMoeskroen

Naam - instituut/vereniging

NaamCollège de Notre Dame des Victoires, Roubaix
BeschrijvingIn 1845 werd in Roubaix een afdeling van het Collège de Notre Dame des Victoires opgericht door Abbé Lecompte, hoofd van het college in Tourcoing. De leerlingen van de school behoorden tot de gegoede klasse. Aanvankelijk huisde de school in een voormalige spinnerij, die in 1868 verbouwd werd. Maar in 1893 verhuisde ze naar een nieuw gebouw. In 1965 fusioneerde de school met l’Institution Saint-Louis tot het Lycée privé Jean XXIII, dat in 1995 opging in de scholengroep Saint Rémi.
Datering1845-heden

Titel02/05/1864, Roubaix, [Louise Gezelle] aan [Guido Gezelle]
EditeurPiet Couttenier; Marc Carlier (research)
Wetenschappelijke leidingEls Depuydt
Partners Openbare Bibliotheek Brugge (Guido Gezellearchief); Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren); Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Lage Landen (ISLN) (Piet Couttenier, Universiteit Antwerpen); Guido Gezellegenootschap
UitgeverGuido Gezellearchief, KANTL/CTB
Plaats van uitgaveBrugge, Gent
Publicatiedatum2024
Beschikbaarheid Teksten en afbeeldingen beschikbaar onder een Creative Commons Naamsvermelding - Niet Commercieel licentie.
DisclaimerDe editie van de Guido Gezellecorrespondentie is het resultaat van een samenwerkingsproject met vrijwilligers. De databank is in opbouw, aanvullingen en opmerkingen kunnen gemeld worden aan els.depuydt@brugge.be.
Meer informatie over het vrijwilligersproject is te vinden op gezelle.be.
CiterenPiet Couttenier; Marc Carlier (research), Gezelle Louise aan Gezelle Guido, Roubaix, 02/05/1864. In: GezelleBrOn, Wetenschappelijke editie van de correspondentie van Guido Gezelle. 2024 Available from World Wide Web: link .
Verzender[Gezelle, Louise]
Ontvanger[Gezelle, Guido]
Verzendingsdatum02/05/1864
VerzendingsplaatsRoubaix
AnnotatieAdressant en adressaat gereconstrueerd op basis van toegevoegde notitie.
Fysieke bijzonderheden
Drager 2 dubbele vellen, 212 mm x 137 mm
papier, blauw
papiersoort: 7 zijden beschreven, inkt
Staat volledig
Toevoegingen op zijde 1 links in de bovenrand: Aan G. Gezelle; op zijde 7 in het midden bijgeschreven naast de handtekening: [Gezelle] (inkt, beide hand P.A.)
Bewaargegevens
LandBelgië
PlaatsBrugge
BewaarplaatsGuido Gezellearchief
ID Gezellearchief4616
Bibliotheekrecordhttps://anet.be/desktop/gga/nl/opacgga/nr=tg:gga_6.10902
Inhoud
IncipitIk heb over eenige dagen uwen
Tekstsoortbrief
TalenNederlands
De tekst werd diplomatisch getranscribeerd, en aangevuld met een editoriale laag.
De oorspronkelijke tekst werd ongewijzigd getranscribeerd; alleen typografische regeleindes en afbrekingstekens, en niet-betekenisvolle witruimte werden genormaliseerd.
Auteursingrepen in de tekst (toevoegingen, schrappingen), en latere redactie-ingrepen (schrappingen, toevoegingen, taalkundige notities) door de lezer werden overgenomen en expliciet gemarkeerd.
Voor een aantal tekstfenomenen werden naast de oorspronkelijke vorm ook editeursingrepen opgenomen in de transcriptie: oplossingen voor niet-gangbare afkortingen en correcties voor manifeste fouten. Daarnaast bevat de transcriptie editeursingrepen ter verbetering van de leesbaarheid (toevoegingen, reconstructies) of ter motivering van transcriptie-beslissingen (aanduiding van onzekere lezingen, weglating van onleesbare tekst). Alle editeursingrepen worden expliciet gemarkeerd.