Wanneer gy met my rondgingt in Brugge, liet gy my uwe liefde kennen voor oudheden en alle soorten van Vlaemsche gebruiken; zeker zou het my alleraengenaemst zyn van er u eenige te kunnen doen kennen, maer daer er ons maer eenige dagen vacance meer overbleven, kan ik u maer eenige kleene dingen laten weten, dingen die u misschien niet nuttig kunnen zyn maer die u met de meeste liefde en toegenegendheid gezonden worden.

Ik vergat u dan te zeggen dat er tot Houttave, langs de zandstraet van Houttave naer Stalhille een kappelleken staet, my dunkt aen den H. Antonius toegewyd, waerop p2te lezen staet dat het gemaekt werd in de zestiende, of wel in de zeventiende eeuwe (de date staet er op) door dien schaper... geboren op een zekere parochie van de provincie Limburg. Nopens dat geschrift van de haringengift tot Ouckene, ik heb de gelegendheid niet meer gehad om het u te kunnen bezorgen, maer Mr E. Legein heeft het uitgeschreven.

Gy spraekt my van de golge van Beveren: het is later in myn gedacht gekomen, er is om van Beveren plaetse naer de statie te gaen een groote party land welke men de golgebilken heet, en ik heb nog wel onthouden dat men my als ik kleene was nog de plaetse aengewezen heeft waer de golge gestaen had: ‘t was tenden die golgebilken op een brokke land die nu deels aen de kerk en deels aen den disch toebehoort[2]

Mr Van Coillie heeft u zeker wel gesproken van dien heerd en dat kasken die wy gaen bezigtigen hebben tot Beveren: die heerd was lyk vele heerden van onder tot boven in tegels, en op die tegels waren de byzonderste trekken van Christus leven en lyden verbeeld p3en zelfs nog eenige zinnebeelden van Christus uit het oude testament getrokken; die tegels en zitten maer weinig op orden; de bewooners van dat huis en wisten daer niet anders van dan dat er eertyds daer dikwyls ne zekere priester uren op uren op zat te kyken. Binst dat wy dien heerd bezagen, kwamen de geburen ons zeggen dat zy zulk een schoon kasken hadden, wy gingen ook gaen kyken en de volgende historie werd ons verteld door een oud manneke: Wanneer ik tot Swevezeele woonde was ik werkman by de koster; deze had eene dochter die nonne was tot Brugge, maer dat klooster moeste weg en die nonne kwam naer huis met een groote kasse voor haer deel; de koster verkochtte my het hoofd van die kasse dat gy daer nu nog ziet; sedert kwam er eens nen heere die malgré de duere van dat kaske wilde hebben; hy bood er my zooveel en zoovele voor maer ik peisde is het voor u zooveel weerd, ‘t is voor my ook zoovele weerd

Ik weet niet of het nieuws is voor u, maer voor my en voor velen is het nieuws dat wanneer p4een huwelyk gewyd is, onmiddelyk na de misse de man naer ‘s vrouwens ouders en de vrouw naer ‘s mans ouders om den zegen gaet. Ziedaer eenige kleene dingskens die toch waerlyk de katholyke Vlaming aenduiden.

Gy spraekt my van I. Dehulster: waren wy alleen geweest ik zou alles gezeid hebben; gy weet wat zyn schik was; zyne byzonderste en dagelyksche raedsman was R.P. Augustinus die nu in de middellandsche zee vergaen is wanneer hy voor de zendingen vertrok. Die goede man is dood: de hinderpalen voor I.D. zyn talryk en groot, men wil dat hy naer het Seminarie komt onder conditie omdat hy nog zoo jong is; en nogthans P. Augustinus heeft hem geschreven dat hy zelfs in de philosophie niet mogte gaen om wel te zyn; ik schryf u dit geheim omdat ik peize dat gy mynen vriend zoudt kunnen voordeelig zyn; nogthans en wil hem nooit kenbaer maken dat gy het van my geweten hebt, noch en spreekt van P. Augustinus niet want er is maer ik die dien name kenne. Vergeef my dat ik zoolang u bezig houde en ontvang dezen brief van