<Resultaat 2909 van 2965

>

[30/06/1865 t.p.q. - 12/06/1870 t.a.q.], [Roubaix], [Louise Gezelle en Camille Lateur] aan [Guido Gezelle]

Indextermen

Facsimile's


p1
Beminden Broeder Guido

Ik zette my te schryven om u te erinneren dat gy my moet printen bezorgen van heilige in de plaets van dat ik Napoleon voor myn neuze heb zou ik liever bij voorbeeld den h: Antonius hebben, hier weet men er al niet vele van, en daerom zou hij er wel mogen voor den dag komen ware het maer om altemets iets were te vinden die ik verloren heb, het geen my al dikwils gebeurd heeft,[1]

ik heb dees week eene wandeling naer heule gedaen ik heb daer werkhond gezien die zat te peizen wat zy nog uit haer hoofd konde putten om in ons jaer dertig te plaetsen van daer ben ik naer kortryk gegaen en ik heb daer eenen beenhouwer gevonden die geheel preus[2] was van zyne hulpe te leenen om ons zezetsje[3] were in vrankryk te booren zonder dat men dat gewaer worde, ik heb ook te p2mouscroen geweest en daer sprak men frans meer als hier ik moest naturelik ook mee doen, en oh heere wat schande in vrankryk woonen[4] en byna geen worden meer vinden om zich uit te drukken, myne tong sloeg yzer en myne keel deed al aest zeer, wy hebben langts den weg eenen visscher vinden zitten die visschte, Camille vrog hem hoe het gink in de vangts, oh heere zei hy het geen ik gevangen heb, heb ik niet meer, en het geen ik nog moet vangen heb ik reeds lang, ik stond te zien gelyk zot en vroeg hem wat hy wilde zeggen, wel jonk zei hy verstaet gy niet dat het myne luizen en vlooien zyn,

Nu het adres voor het jaer dertig van my is Mr Sengiers beenhouwer in de Pape straet te kortryk voor C. Latuer,

en dat van Avelghem (Vrouw weduwe Latuer-Zoons[5] bakkers te Avelghem)

Louise en Camille

Noten

[1] De H. Antonius van Padua is de patroonheilige van de verloren voorwerpen.
[2] Fier.
[3] Gazetje.
[4] Louise en Camille woonden tot begin september 1870 in Roubaix, zoals blijkt uit haar brief aan Guido Gezelle van 23/09/1870.
[5] De vader van Camille Lateur, bakker in de Doornikstraat te Avelgem, overleed op 2 december 1849. Zijn vrouw, weduwe Amelia Van Meenen bleef de bakkerij uitbaten tot haar overlijden in 1874, samen met haar oudste twee zonen Carolus (Charles) (°1831) en Victor (°1833), beiden bakkers. (S. Streuvels, Kroniek van de familie Gezelle. Brugge: Desclée De Brouwer, 1960, p.97-98; J. Roelstraete, De voorouders van Stijn Streuvels. Handzame: Familia et Patria, 1971, 4).
1
2

Register

Correspondenten - personen

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NaamGezelle, Louise; Maria Catharina Ludovica
Datums° Brugge, 22/01/1834 - ✝ Steenbrugge, 12/02/1909
GeslachtVrouwelijk
Beroeplesgeefster; naaister
VerblijfplaatsFrankrijk
BioMaria Catharina Ludovica Gislena Gezelle, de oudste zus van Guido Gezelle ging door het leven onder haar derde naam Louise. In 1857 wilde ze toetreden tot de Congregatie van de Zusters van de H. Vincentius a Paulo te Lendelede. In juli 1858 gaf ze les in Ingelmunster. In oktober 1858 keerde ze terug naar huis en ging later bij haar tantes in Heule wonen. Uiteindelijk vond ze werk als naaister in Menen en in Roubaix, waar ze de zeven jaar jongere Camille Lateur (1841-1897) leerde kennen. Op 5 juni 1865 trouwden ze, en in dezelfde maand van haar huwelijk, op 30 juni, werd een dochtertje geboren, Marie-Louise, dat in juli al overleed. Op 21 mei 1866 werd Marie-Elise (‘Liseke’), ook Amandine genoemd, geboren. Een zoontje, Georges Camille, overleed anderhalf jaar na de geboorte (05/01/1869-23/06/1870). Ze woonden in de Rue des Récollets, later in de Rue du Fort, en nadien ook even in Tourcoing. Maar met het uitbreken van de Frans-Duitse oorlog (19 juli 1870) keerden ze in de winter van 1870-1871 terug naar België. Ze werden in Heule opgevangen in het gezin van Marie-Constance Gezelle, zus van Pier-Jan Gezelle en weduwe van Charles Dedeurwaerder, in de Krakeelhoek, volkse benaming voor de Peperstraat. In januari 1871 hadden ze al een nieuwe woonst aan de Leiaerde. Louise en Camille kregen nog drie kinderen waaronder Frank Lateur, die later als Stijn Streuvels een bekend auteur werd.
Links[wikipedia]
Relatie tot Gezellefamilie: zus van Guido Gezelle; correspondent
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III; http://www.gezelle.be; J. Roelstraete, De voorouders van Stijn Streuvels. Handzame: Familia et Patria, 1971, p.2
NaamLateur, Camille
Datums° Avelgem, 21/04/1841 - ✝ Avelgem, 21/07/1897
GeslachtMannelijk
Beroepkleermaker
VerblijfplaatsFrankrijk
BioCamille Lateur was een bakkerszoon uit Avelgem, maar was 'coupeur' in Roubaix toen hij Louise Gezelle (1834-1909) leerde kennen. Ze huwden op 5 juni 1865 in Roubaix. Met het uitbreken van de Frans-Duitse oorlog keerde het gezin terug naar België. Hij werd zelfstandig kleermaker in Heule. Het gezin had vier kinderen : Karel, Elisa, Maria en Frank (Stijn Streuvels).
Relatie tot Gezellefamilie van Gezelle (schoonbroer)
Bronnen http://edities.kantl.be/streuvels/ed/DALF.db.se410909?view=pdf

Briefschrijver

NaamGezelle, Louise; Maria Catharina Ludovica
Datums° Brugge, 22/01/1834 - ✝ Steenbrugge, 12/02/1909
GeslachtVrouwelijk
Beroeplesgeefster; naaister
VerblijfplaatsFrankrijk
BioMaria Catharina Ludovica Gislena Gezelle, de oudste zus van Guido Gezelle ging door het leven onder haar derde naam Louise. In 1857 wilde ze toetreden tot de Congregatie van de Zusters van de H. Vincentius a Paulo te Lendelede. In juli 1858 gaf ze les in Ingelmunster. In oktober 1858 keerde ze terug naar huis en ging later bij haar tantes in Heule wonen. Uiteindelijk vond ze werk als naaister in Menen en in Roubaix, waar ze de zeven jaar jongere Camille Lateur (1841-1897) leerde kennen. Op 5 juni 1865 trouwden ze, en in dezelfde maand van haar huwelijk, op 30 juni, werd een dochtertje geboren, Marie-Louise, dat in juli al overleed. Op 21 mei 1866 werd Marie-Elise (‘Liseke’), ook Amandine genoemd, geboren. Een zoontje, Georges Camille, overleed anderhalf jaar na de geboorte (05/01/1869-23/06/1870). Ze woonden in de Rue des Récollets, later in de Rue du Fort, en nadien ook even in Tourcoing. Maar met het uitbreken van de Frans-Duitse oorlog (19 juli 1870) keerden ze in de winter van 1870-1871 terug naar België. Ze werden in Heule opgevangen in het gezin van Marie-Constance Gezelle, zus van Pier-Jan Gezelle en weduwe van Charles Dedeurwaerder, in de Krakeelhoek, volkse benaming voor de Peperstraat. In januari 1871 hadden ze al een nieuwe woonst aan de Leiaerde. Louise en Camille kregen nog drie kinderen waaronder Frank Lateur, die later als Stijn Streuvels een bekend auteur werd.
Links[wikipedia]
Relatie tot Gezellefamilie: zus van Guido Gezelle; correspondent
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III; http://www.gezelle.be; J. Roelstraete, De voorouders van Stijn Streuvels. Handzame: Familia et Patria, 1971, p.2
NaamLateur, Camille
Datums° Avelgem, 21/04/1841 - ✝ Avelgem, 21/07/1897
GeslachtMannelijk
Beroepkleermaker
VerblijfplaatsFrankrijk
BioCamille Lateur was een bakkerszoon uit Avelgem, maar was 'coupeur' in Roubaix toen hij Louise Gezelle (1834-1909) leerde kennen. Ze huwden op 5 juni 1865 in Roubaix. Met het uitbreken van de Frans-Duitse oorlog keerde het gezin terug naar België. Hij werd zelfstandig kleermaker in Heule. Het gezin had vier kinderen : Karel, Elisa, Maria en Frank (Stijn Streuvels).
Relatie tot Gezellefamilie van Gezelle (schoonbroer)
Bronnen http://edities.kantl.be/streuvels/ed/DALF.db.se410909?view=pdf

Briefontvanger

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]

Plaats van verzending

NaamRoubaix

Naam - persoon

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NaamGezelle, Louise; Maria Catharina Ludovica
Datums° Brugge, 22/01/1834 - ✝ Steenbrugge, 12/02/1909
GeslachtVrouwelijk
Beroeplesgeefster; naaister
VerblijfplaatsFrankrijk
BioMaria Catharina Ludovica Gislena Gezelle, de oudste zus van Guido Gezelle ging door het leven onder haar derde naam Louise. In 1857 wilde ze toetreden tot de Congregatie van de Zusters van de H. Vincentius a Paulo te Lendelede. In juli 1858 gaf ze les in Ingelmunster. In oktober 1858 keerde ze terug naar huis en ging later bij haar tantes in Heule wonen. Uiteindelijk vond ze werk als naaister in Menen en in Roubaix, waar ze de zeven jaar jongere Camille Lateur (1841-1897) leerde kennen. Op 5 juni 1865 trouwden ze, en in dezelfde maand van haar huwelijk, op 30 juni, werd een dochtertje geboren, Marie-Louise, dat in juli al overleed. Op 21 mei 1866 werd Marie-Elise (‘Liseke’), ook Amandine genoemd, geboren. Een zoontje, Georges Camille, overleed anderhalf jaar na de geboorte (05/01/1869-23/06/1870). Ze woonden in de Rue des Récollets, later in de Rue du Fort, en nadien ook even in Tourcoing. Maar met het uitbreken van de Frans-Duitse oorlog (19 juli 1870) keerden ze in de winter van 1870-1871 terug naar België. Ze werden in Heule opgevangen in het gezin van Marie-Constance Gezelle, zus van Pier-Jan Gezelle en weduwe van Charles Dedeurwaerder, in de Krakeelhoek, volkse benaming voor de Peperstraat. In januari 1871 hadden ze al een nieuwe woonst aan de Leiaerde. Louise en Camille kregen nog drie kinderen waaronder Frank Lateur, die later als Stijn Streuvels een bekend auteur werd.
Links[wikipedia]
Relatie tot Gezellefamilie: zus van Guido Gezelle; correspondent
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III; http://www.gezelle.be; J. Roelstraete, De voorouders van Stijn Streuvels. Handzame: Familia et Patria, 1971, p.2
NaamLateur, Camille
Datums° Avelgem, 21/04/1841 - ✝ Avelgem, 21/07/1897
GeslachtMannelijk
Beroepkleermaker
VerblijfplaatsFrankrijk
BioCamille Lateur was een bakkerszoon uit Avelgem, maar was 'coupeur' in Roubaix toen hij Louise Gezelle (1834-1909) leerde kennen. Ze huwden op 5 juni 1865 in Roubaix. Met het uitbreken van de Frans-Duitse oorlog keerde het gezin terug naar België. Hij werd zelfstandig kleermaker in Heule. Het gezin had vier kinderen : Karel, Elisa, Maria en Frank (Stijn Streuvels).
Relatie tot Gezellefamilie van Gezelle (schoonbroer)
Bronnen http://edities.kantl.be/streuvels/ed/DALF.db.se410909?view=pdf
NaamNapoleon III van Frankrijk; Karel Lodewijk Napoleon Bonaparte
Datums° Parijs, 20/04/1808 - ✝ Cislehurst, 09/01/1873
GeslachtMannelijk
Beroepkeizer
VerblijfplaatsFrankrijk
BioKarel Lodewijk Napoleon Bonaparte werd op 20 april 1808 geboren als zoon van Lodewijk Napoleon Bonaparte en Hortense de Beauharnais, die de jongere broer en de stiefdochter van Napoleon I waren. Al vroeg probeerde Karel Lodewijk in de voetsporen van zijn beroemde oom te treden. Hij probeerde eerst de Franse troon manu militari te veroveren, wat mislukte. In 1848 won hij de presidentsverkiezingen, mede dankzij het prestige van zijn oom. En nadat Frankrijk in 1852 tot Keizerrijk werd uitgeroepen, werd hij keizer Napoleon III. Hij huwde in 1856 met de Spaanse Eugénie de Montijo en samen kregen ze een zoon: Napoleon Eugène Lodewijk Jan Jozef Bonaparte (1857-1879). Deze troonopvolger sneuvelde tijdens een Engelse expeditie in Zuid-Afrika. Napoleon III stimuleerde de industrialisatie en de economie, en samen met de stedenbouwkundige Georges-Eugène baron Haussman ‘herbouwde’ hij Parijs, wat door de inwoners niet altijd in dank werd afgenomen. Samen met de Britten vocht hij tegen de Russen tijdens de Krimoorlog (1853-1856). Hij steunde de Poolse opstandelingen tegen de Russische tsaar in hun verlangen naar een eigen Poolse natiestaat in 1863. En hij streed mee voor de eenmaking van Italië tegen de Oostenrijkers in 1859. Later verdedigde hij de pauselijke ambitie om diens Kerkelijke Staten te behouden tegen de Italiaanse eenheidsstrijders. Deze hulp moest hij echter intrekken nadat hij op 19 juli 1870 de oorlog had verklaard aan het koninkrijk Pruisen. Dit betekende het begin van de Franse-Duitse Oorlog, die zijn eigen einde zou inluiden. Na zijn nederlaag in Sedan in september 1870 werd hij gevangengenomen. De republikeinen namen de macht over, Napoleon III verloor zijn kroon en ging uiteindelijk in ballingschap naar Engeland, waar hij op 18 januari 1873 stierf.
Links[wikipedia]
NaamLateur, Charles; Sarel
Datums° Avelgem, 03/03/1831 - ✝ Avelgem, 12/04/1894
GeslachtMannelijk
Beroepbakker
BioCharles Lateur werd geboren als zoon van Pierre Lateur en Amelia van Meenen. Hij was een oom van Stijn Streuvels (pseudoniem van Frank Lateur). Na de dood van zijn vader in 1849 nam hij samen met zijn zus Amandine en broer Victor, en later de hulp van hun nicht Maria Elise Lateur, de bakkerij van zijn ouders over.
Links[dbnl]
Relatie tot Gezellefamilielid
NaamLateur, Victor; Fik
Datums° Avelgem, 30/01/1833 - ✝ Avelgem, 21/05/1903
GeslachtMannelijk
Beroepbakker
BioVictor Lateur werd geboren als zoon van Pierre Lateur en Amelia van Meenen. Hij was een oom van Stijn Streuvels (pseudoniem van Frank Lateur). Na de dood van zijn vader in 1849 nam hij samen met zijn zus Amandine en broer Charles, en later de hulp van hun nicht Maria Elise Lateur, de bakkerij van zijn ouders over.
Links[dbnl]
Relatie tot Gezellefamilielid
Naamvan Meenen, Amelia; Vanmeenen, Amelia; mitje; metje
Datums° Avelgem, 14/09/1800 - ✝ Avelgem, 26/12/1874
GeslachtVrouwelijk
Beroepwinkelierster
BioAmelia Van Meenen werd geboren te Avelgem op 14 september 1800 als dochter van chirurgijn/heelmeester Gabriel Van Meenen (Vichte, 20/12/1764 - Avelgem, 16/11/1841) en Caroline Josephine Van den Broucke (1771-1800). Ze trouwde op 12 mei 1830 in Avelgem met Petrus Lateur (Moregem, 31/121802 - Avelgem, 02/12/1849). Het echtpaar kreeg vijf kinderen onder wie Camille Lateur, de jongste, die met Louise Gezelle trouwde en de vader werd van Stijn Streuvels/Frank Lateur. Amelia was de meter van Frank Lateur. Ze baatte in Avelgem de bakkerij van de Lateurs uit tot aan haar dood. Ze overleed in Avelgem op 26 december 1874.
Relatie tot Gezellefamilie
Bronnen https://nl.geneanet.org/
NaamSengier, Henri François Xavier
Datums° Kortrijk, 20/09/1815 - ✝ Kortrijk, 08/1886
GeslachtMannelijk
Beroepslager
BioHenri François Xavier Sengier werd op 20 september 1815 te Kortrijk geboren. Hij was voor 1845 getrouwd met Silvie De Jaeghere, op 28 december 1824 te Kortrijk geboren. Zij beviel in 1867 van een kind in haar huis aan de rue du Perroquet te Kortrijk. Het adres wordt systematisch geschreven als Papegaaistraat. Nadat ze op 29 april 1871 te Kortrijk overleed, hertrouwde Henri in mei 1872 met Cecile van Costenoble. Henri was slager, een vak waarin zijn zonen Achille (°1850), Godefroid (°1854) en Gustave (1862-1893) hem opvolgden. Henri overleed rond 10 augustus 1886.
Bronnen https://beeldbank.kortrijk.be/; https://nl.geneanet.org/; https://search.arch.be/;

Naam - plaats

NaamAvelgem
GemeenteAvelgem
NaamHeule
GemeenteKortrijk
NaamKortrijk
GemeenteKortrijk
NaamMoeskroen

Titel - werk van Guido Gezelle

Titelt Jaer 30 of politieke wegwyzer voor treffelyke lieden.
Links[gezelle.be]

Titel[30/06/1865 t.p.q. - 12/06/1870 t.a.q.], [Roubaix], [Louise Gezelle en Camille Lateur] aan [Guido Gezelle]
EditeurPiet Couttenier; Peter De Baets (research)
Wetenschappelijke leidingEls Depuydt
Partners Openbare Bibliotheek Brugge (Guido Gezellearchief); Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren); Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Lage Landen (ISLN) (Piet Couttenier, Universiteit Antwerpen); Guido Gezellegenootschap
UitgeverGuido Gezellearchief, KANTL/CTB
Plaats van uitgaveBrugge, Gent
Publicatiedatum2024
Beschikbaarheid Teksten en afbeeldingen beschikbaar onder een Creative Commons Naamsvermelding - Niet Commercieel licentie.
DisclaimerDe editie van de Guido Gezellecorrespondentie is het resultaat van een samenwerkingsproject met vrijwilligers. De databank is in opbouw, aanvullingen en opmerkingen kunnen gemeld worden aan els.depuydt@brugge.be.
Meer informatie over het vrijwilligersproject is te vinden op gezelle.be.
CiterenPiet Couttenier; Peter De Baets (research), Gezelle Louise en Lateur Camille aan Gezelle Guido, Roubaix, [30/06/1865 t.p.q. - 12/06/1870 t.a.q.] . In: GezelleBrOn, Wetenschappelijke editie van de correspondentie van Guido Gezelle. 2024 Available from World Wide Web: link .
Verzender[Gezelle, Louise]
Verzender[Lateur, Camille]
Ontvanger[Gezelle, Guido]
Verzendingsdatum[30/06/1865 t.p.q. - 12/06/1870 t.a.q.]
VerzendingsplaatsRoubaix
AnnotatieAdressant gereconstrueerd op basis van contextuele gegevens; adressaat gereconstrueerd op basis van de toegevoegde notitie; plaats en datum gereconstrueerd op basis van de brieftekst: t.p.q.: Louise is al getrouwd: huwelijk op 30/06/1865, t.a.q.: gaat over 't Jaer 30, laatste nummer van van 't Jaer 30 verscheen 12/06/1870; de brief is in het handschrift van Louise Gezelle inclusief de handtekening van Camille Lateur.
Fysieke bijzonderheden
Drager enkel vel, 208x133
wit
papiersoort: 2 zijden beschreven, inkt
Staat volledig
Vormelijke bijzonderheden papiermerk: Bath
Toevoegingen op zijde 1 links in de bovenrand: Aan G. Gezelle (inkt, hand P.A.); idem rechtsboven: (einde 1870) (inkt, beide hand P.A.)
Bewaargegevens
LandBelgië
PlaatsBrugge
BewaarplaatsGuido Gezellearchief
ID GezellearchiefAanw. 423
Bibliotheekrecordhttps://brugge.bibliotheek.be/detail/?itemid=|library/v/obbrugge/gezelle|26684
Geschiedenis 27/02/2018, Antwerpen: Teruggave familiebrieven UA
Inhoud
IncipitIk zette my te schryven om
Samenvatting verpsreiding 't Jaer 30 in Frankrijk
Tekstsoortbrief
TalenNederlands
De tekst werd diplomatisch getranscribeerd, en aangevuld met een editoriale laag.
De oorspronkelijke tekst werd ongewijzigd getranscribeerd; alleen typografische regeleindes en afbrekingstekens, en niet-betekenisvolle witruimte werden genormaliseerd.
Auteursingrepen in de tekst (toevoegingen, schrappingen), en latere redactie-ingrepen (schrappingen, toevoegingen, taalkundige notities) door de lezer werden overgenomen en expliciet gemarkeerd.
Voor een aantal tekstfenomenen werden naast de oorspronkelijke vorm ook editeursingrepen opgenomen in de transcriptie: oplossingen voor niet-gangbare afkortingen en correcties voor manifeste fouten. Daarnaast bevat de transcriptie editeursingrepen ter verbetering van de leesbaarheid (toevoegingen, reconstructies) of ter motivering van transcriptie-beslissingen (aanduiding van onzekere lezingen, weglating van onleesbare tekst). Alle editeursingrepen worden expliciet gemarkeerd.