| < | Resultaat 1186 van 2965  | > |
|---|
…
C'est un honneur, Monsieur le Curé, en acceptant cette invitation;[1] vous me permettrez en même temps de témoigner une reconnaissance telle quelle à mon ancien professeur.
Je vous prie, Monsieur le Curé, de ne pas me frustrer dans l’attente où je suis de recevoir une réponse favorable.
| Naam | Axters, Jozef Frans |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 11/01/1850 - ✝ Gent, 19/12/1913 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | priester; leraar; broeder |
| Bio | Jozef Frans Axters was een onderwijzer, blauwvoeter en Jezuïet die geboren werd op 13 januari 1850 in Brugge als zoon van Joanna Ameye en Jacobus Axters, een kunstsmid, fabrikant van en handelaar in kachels in de Eekhoutstraat. Hij genoot een opleiding aan het Sint-Lodewijkscollege, die hij in 1869 afrondde, met Leonard Lodewijk De Bo als zijn klastitularis. In september 1869 startte hij volgde hij filosofie aan het kleinseminarie Roeselare, waar hij in 1873 werk vond als leerkracht wiskunde en surveillant. Zijn priesterwijding volgde op 30 mei 1874. Het is in het kleinseminarie dat Axters in contact kwam met enkele belangrijke figuren uit de Vlaamse beweging. Zo had hij er een goede band met Hugo Verriest en Albrecht Rodenbach, die hij aan Guido Gezelle introduceerde. Tijdens de Groote Stooringe was hij een van de leerkrachten die de studenten steunde in hun protest. Hij was dan ook erg actief als flamingant. In 1875 trad hij toe tot de Westvlaamsche Gilde als penningmeester, waardoor hij ook terechtkwam bij de redactie van “De Vlaamsche Vlagge”, en was lid van het ‘Zoeavenleger’. Door zijn invloed op de studenten werd hij in 1876 overgeplaatst naar het overwegend Franstalig college in Moeskroen, waarna hij zich op 27 september 1877 besloot zich aan te sluiten bij de Jezuïeten. Tot 1890 volgde hij de klassieke jezuïetenopleiding: tweejarig noviciaat in Drongen, gevolgd door twee jaar filosofie en een jaar theologie in Leuven. Daarna bracht hij een "derde jaar" door in Drongen. Deze periode werd regelmatig onderbroken door lesopdrachten aan jezuïetencolleges in Charleroi en Namen, waar hij wiskunde, wetenschappen en Nederlands onderwees. In Leuven hernieuwde hij zijn contact met Albrecht Rodenbach, die hij, toen deze ernstig ziek werd, regelmatig bezocht en op wie hij een grote invloed had. Vanaf 1890-1891 was hij actief als biechtvader, predikant en godsdienstleraar, terwijl hij ook verschillende vrome genootschappen begeleidde. Daarnaast was hij proost van meerdere Mariacongregaties, de Bond van het Heilig Hart en de Broederschap van het Apostolaat van het Gebed. Enkele jaren beheerde hij de kloosterbibliotheek. Vanaf 1896 tot aan zijn overlijden was hij ‘minister’ van de residentie, verantwoordelijk voor het beheer en de organisatie, en daarmee de tweede in bevel na de overste. Axters overleed in het klooster van Gent op 19 december 1913. |
| Links | [odis], [wikipedia] |
| Relatie tot Gezelle | correspondent; lid van de Gilde van Sinte-Luitgaarde |
| Bronnen | https://encyclopedievlaamsebeweging.be/nl/axters-jozef |
| Naam | Gezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | priester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist |
| Bio | Guido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd. |
| Links | [odis], [wikipedia], [dbnl] |
| Naam | Axters, Jozef Frans |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 11/01/1850 - ✝ Gent, 19/12/1913 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | priester; leraar; broeder |
| Bio | Jozef Frans Axters was een onderwijzer, blauwvoeter en Jezuïet die geboren werd op 13 januari 1850 in Brugge als zoon van Joanna Ameye en Jacobus Axters, een kunstsmid, fabrikant van en handelaar in kachels in de Eekhoutstraat. Hij genoot een opleiding aan het Sint-Lodewijkscollege, die hij in 1869 afrondde, met Leonard Lodewijk De Bo als zijn klastitularis. In september 1869 startte hij volgde hij filosofie aan het kleinseminarie Roeselare, waar hij in 1873 werk vond als leerkracht wiskunde en surveillant. Zijn priesterwijding volgde op 30 mei 1874. Het is in het kleinseminarie dat Axters in contact kwam met enkele belangrijke figuren uit de Vlaamse beweging. Zo had hij er een goede band met Hugo Verriest en Albrecht Rodenbach, die hij aan Guido Gezelle introduceerde. Tijdens de Groote Stooringe was hij een van de leerkrachten die de studenten steunde in hun protest. Hij was dan ook erg actief als flamingant. In 1875 trad hij toe tot de Westvlaamsche Gilde als penningmeester, waardoor hij ook terechtkwam bij de redactie van “De Vlaamsche Vlagge”, en was lid van het ‘Zoeavenleger’. Door zijn invloed op de studenten werd hij in 1876 overgeplaatst naar het overwegend Franstalig college in Moeskroen, waarna hij zich op 27 september 1877 besloot zich aan te sluiten bij de Jezuïeten. Tot 1890 volgde hij de klassieke jezuïetenopleiding: tweejarig noviciaat in Drongen, gevolgd door twee jaar filosofie en een jaar theologie in Leuven. Daarna bracht hij een "derde jaar" door in Drongen. Deze periode werd regelmatig onderbroken door lesopdrachten aan jezuïetencolleges in Charleroi en Namen, waar hij wiskunde, wetenschappen en Nederlands onderwees. In Leuven hernieuwde hij zijn contact met Albrecht Rodenbach, die hij, toen deze ernstig ziek werd, regelmatig bezocht en op wie hij een grote invloed had. Vanaf 1890-1891 was hij actief als biechtvader, predikant en godsdienstleraar, terwijl hij ook verschillende vrome genootschappen begeleidde. Daarnaast was hij proost van meerdere Mariacongregaties, de Bond van het Heilig Hart en de Broederschap van het Apostolaat van het Gebed. Enkele jaren beheerde hij de kloosterbibliotheek. Vanaf 1896 tot aan zijn overlijden was hij ‘minister’ van de residentie, verantwoordelijk voor het beheer en de organisatie, en daarmee de tweede in bevel na de overste. Axters overleed in het klooster van Gent op 19 december 1913. |
| Links | [odis], [wikipedia] |
| Relatie tot Gezelle | correspondent; lid van de Gilde van Sinte-Luitgaarde |
| Bronnen | https://encyclopedievlaamsebeweging.be/nl/axters-jozef |
| Naam | Gezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | priester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist |
| Bio | Guido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd. |
| Links | [odis], [wikipedia], [dbnl] |
| Naam | Axters, Jozef Frans |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 11/01/1850 - ✝ Gent, 19/12/1913 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | priester; leraar; broeder |
| Bio | Jozef Frans Axters was een onderwijzer, blauwvoeter en Jezuïet die geboren werd op 13 januari 1850 in Brugge als zoon van Joanna Ameye en Jacobus Axters, een kunstsmid, fabrikant van en handelaar in kachels in de Eekhoutstraat. Hij genoot een opleiding aan het Sint-Lodewijkscollege, die hij in 1869 afrondde, met Leonard Lodewijk De Bo als zijn klastitularis. In september 1869 startte hij volgde hij filosofie aan het kleinseminarie Roeselare, waar hij in 1873 werk vond als leerkracht wiskunde en surveillant. Zijn priesterwijding volgde op 30 mei 1874. Het is in het kleinseminarie dat Axters in contact kwam met enkele belangrijke figuren uit de Vlaamse beweging. Zo had hij er een goede band met Hugo Verriest en Albrecht Rodenbach, die hij aan Guido Gezelle introduceerde. Tijdens de Groote Stooringe was hij een van de leerkrachten die de studenten steunde in hun protest. Hij was dan ook erg actief als flamingant. In 1875 trad hij toe tot de Westvlaamsche Gilde als penningmeester, waardoor hij ook terechtkwam bij de redactie van “De Vlaamsche Vlagge”, en was lid van het ‘Zoeavenleger’. Door zijn invloed op de studenten werd hij in 1876 overgeplaatst naar het overwegend Franstalig college in Moeskroen, waarna hij zich op 27 september 1877 besloot zich aan te sluiten bij de Jezuïeten. Tot 1890 volgde hij de klassieke jezuïetenopleiding: tweejarig noviciaat in Drongen, gevolgd door twee jaar filosofie en een jaar theologie in Leuven. Daarna bracht hij een "derde jaar" door in Drongen. Deze periode werd regelmatig onderbroken door lesopdrachten aan jezuïetencolleges in Charleroi en Namen, waar hij wiskunde, wetenschappen en Nederlands onderwees. In Leuven hernieuwde hij zijn contact met Albrecht Rodenbach, die hij, toen deze ernstig ziek werd, regelmatig bezocht en op wie hij een grote invloed had. Vanaf 1890-1891 was hij actief als biechtvader, predikant en godsdienstleraar, terwijl hij ook verschillende vrome genootschappen begeleidde. Daarnaast was hij proost van meerdere Mariacongregaties, de Bond van het Heilig Hart en de Broederschap van het Apostolaat van het Gebed. Enkele jaren beheerde hij de kloosterbibliotheek. Vanaf 1896 tot aan zijn overlijden was hij ‘minister’ van de residentie, verantwoordelijk voor het beheer en de organisatie, en daarmee de tweede in bevel na de overste. Axters overleed in het klooster van Gent op 19 december 1913. |
| Links | [odis], [wikipedia] |
| Relatie tot Gezelle | correspondent; lid van de Gilde van Sinte-Luitgaarde |
| Bronnen | https://encyclopedievlaamsebeweging.be/nl/axters-jozef |
| Naam | De Bo, Leonard Lodewijk; Leenaert |
|---|---|
| Datums | ° Beveren-Leie, 27/09/1826 - ✝ Poperinge, 25/08/1885 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | hulppriester; leraar; pastoor; deken; auteur; taalkundige; botanicus |
| Bio | Leonard Lodewijk De Bo werd geboren als enige zoon van Ludovicus De Bo, landbouwer, en Amelia Lemayeur. Na schitterende middelbare studies aan het College van Tielt begon hij in oktober 1846 zijn seminariestudies aan het grootseminarie te Brugge. Op 15 maart 1851 werd hij te Brugge tot priester gewijd. Van 11 april tot 1 oktober 1851 was hij coadjutor (hulppriester) in de parochie Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen te Ver-Assebroek. Op 1 oktober 1851 werd hij leraar in de poesis- en retoricaklassen van het Sint-Lodewijkscollege te Brugge, een functie die hij 22 jaar lang zou uitoefenen, tot 9 juli 1873, toen hij werd aangesteld als pastoor van de parochie Sint-Petrus en Sint-Paulus te Elverdinge (09/07/1873 – 27/09/1882). Nadien werd hij pastoor van de parochie Onze-Lieve-Vrouw te Ruiselede (27/09/1882 – 22/04/1884). Op 22 april 1884 werd hij, hoewel hij al ziek was, nog overgeplaatst naar de parochie Sint-Bertinus te Poperinge waar hij pastoor-deken was, een overplaatsing die hij niet echt zag zitten. Hij overleed overigens al het jaar nadien. Reeds als seminarist verzamelde De Bo de West-Vlaamse woordenschat. Zijn levenswerk, het West-Vlaamsch Idioticon, waarin meer dan 25.000 woorden en uitdrukkingen uit de West-Vlaamse taal verzameld en verklaard worden, verscheen van 1870 tot 1873, gevolgd door een tweede, bijgewerkte uitgave in 1890-1892. De Bo leerde Guido Gezelle in 1850 in het grootseminarie te Brugge kennen; zij werden goede vrienden en werkten hecht samen rond de studie van de West-Vlaamse taal. De Bo werkte actief mee aan o.a. Loquela en Rond den Heerd. Postuum verschenen nog Schatten uit de volkstaal (1887) en De Bo’s Kruidwoordenboek, het resultaat van zijn levenslange botanische activiteiten. |
| Links | [odis], [wikipedia], [dbnl] |
| Relatie tot Gezelle | correspondent; zanter (WDT); medewerker Rond den Heerd; medewerker Loquela; gelegenheidsgedichten |
| Bronnen | B. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III |
| Naam | Collège du Sacré-Cœur, Charleroi |
|---|---|
| Beschrijving | Het Collège du Sacré-Cœur in Charleroi werd in 1872 opgericht door de paters jezuïeten met als doel degelijk klassiek onderwijs te bieden, geïnspireerd door de ignatiaanse traditie. In 1876 vestigde het college zich in de rue de Dampremy, in het hart van de stad, waar het al snel uitgroeide tot een vaste waarde binnen het katholieke onderwijs. In 1877 volgde de bouw van een indrukwekkend neogotisch schoolcomplex naar ontwerp van architect Auguste Cador, met een bijhorende kapel geïnspireerd op de bedevaartkerk van Paray-le-Monial. Het college kende een gestage groei in de 19e eeuw. Naast een stevige intellectuele vorming, gekenmerkt door klassieke talen, filosofie en retorica, stonden ook religieuze opvoeding en persoonlijke ontwikkeling centraal. De Jezuïeten hechtten bijzonder belang aan discipline, gemeenschapszin en de vorming van gewetensvolle jonge mannen die hun plaats zouden innemen in de maatschappij. Als pionier in het katholieke onderwijsnet van Wallonië speelde het Collège du Sacré-Cœur een vooraanstaande rol in de culturele en spirituele ontwikkeling van Charleroi, en legde het in de 19e eeuw de fundamenten voor een traditie van academische degelijkheid die tot op vandaag voortleeft. In de 20ste en 21ste eeuw evolueerde het Collège du Sacré-Cœur van een klassieke jezuïetenschool naar een moderne, gemengde onderwijsinstelling, die haar pedagogische traditie wist te bewaren binnen een hedendaagse, pluralistische context. |
| Datering | 1872-heden |
| Links | [wikipedia] |
 | (C) 2020 CTB -
KANTL | Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren Koningstraat 18 | b-9000 Gent | Belgium | E ctb@kantl.be | T +32 (0)9 265 93 50 | F +32 (0)9 265 93 49 |  |
 |
