| < | Resultaat 2358 van 2965  | > |
|---|
nous obligerait infiniment en remettant au porteur le texte pour les images[1] de notre chère Tante, décédée cette nuit à 3 ½ h
Nous serons excessivement reconnaissants à Mr Gezelle pour le service qu’il voudra bien nous rendre et nous lui présentons, avec tous nos remerciements, nos salutations distinguées
| Naam | Gezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | priester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist |
| Bio | Guido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd. |
| Links | [odis], [wikipedia], [dbnl] |
| Naam | Van Lerberghe, Albert |
|---|---|
| Datums | ° Kortrijk, 23/08/1859 - ✝ Kortrijk, 16/09/1949 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | fabrikant |
| Bio | Albert Van Lerberghe werd geboren in Kortrijk op 23 augustus 1859 als zoon van de industrieel Adolphe Van Lerberghe en Françoise Croukhants, die een halfzus was van Georgette Croukhants. Vader en zoon Van Lerberghe exploiteerden in Kortrijk een 'manufacture de plomb et de céruse', een gieterij van non-ferrometalen en het bijzonder toxische loodwit, dat als pigment werd gebruikt in de textielnijverheid. Het bedrijf bevond zich onder meer in de buurt van het Kortrijkse Volksplein. Op 30 april 1892 trouwde Albert Van Lerberghe met Aline Van de Vijver. In 1896 vroeg hij Guido Gezelle een tekst te schrijven voor het bidprentje van zijn tante Georgette Croukhants. Albert Van Lerberghe, die werd onderscheiden met de Palmes d’Or van de Kroonorde, overleed op 16 september 1949 in Kortrijk. |
| Relatie tot Gezelle | correspondent |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Croukhants, Alexandre Deo Gratias |
|---|---|
| Datums | ° Moorsele, - ✝ Kortrijk, 01/06/1856 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | notaris |
| Bio | Alexandre Deo Gratias Croukhants werd geboren te Moorsele als zoon van Alexandre Joseph Croukhants en Françoise Rosalie Six. Hij trouwde met Anne-Thérèse Felhoen te Kortrijk op 23 mei 1822. Het koppel woonde in de Kortrijkse Leiestraat 12. Ze waren de ouders van Georgette Croukhants. Na het overlijden van Anne-Thérèse hertrouwde vader Croukhants met zijn schoonzus Rosalie-Amélie Felhoen te Kortrijk op 15 februari 1834. Uit dit huwelijk werd Georgettes halfzus Françoise Croukhants geboren. Alexandre overleed te Kortrijk op 1 juni 1856. |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Croukhants, Françoise |
|---|---|
| Geslacht | Vrouwelijk |
| Bio | Françoise Croukhants, dochter van notaris Alexandre Deo Gratias Croukhants en Rosalie Felhoen, trad op 29 september 1858 te Kortrijk in het huwelijk met Adolphe Louis Vanlerberghe. Zij was de moeder van Louis Désiré Croukhants, geboren te Kortrijk op 23 mei 1844. |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Felhoen, Rosalie Amélie |
|---|---|
| Datums | ° 1802 - ✝ Kortrijk, 12/07/1875 |
| Geslacht | Vrouwelijk |
| Bio | Rosalie-Amélie Felhoen was de dochter van Isaac Francois Felhoen en Jeanne Josephe Dubois uit Kortrijk. Ze was de tweede echtgenote van Alexandre Deo Gratias Croukhants, met wie zij in het huwelijk trad te Kortrijk op 15 februari 1834.Uit dit huwelijk werd dochter Françoise Croukhants geboren. Rosalie overleed op 12 juli 1875 te Kortrijk, op 73-jarige leeftijd. |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Van Lerberghe, Albert |
|---|---|
| Datums | ° Kortrijk, 23/08/1859 - ✝ Kortrijk, 16/09/1949 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | fabrikant |
| Bio | Albert Van Lerberghe werd geboren in Kortrijk op 23 augustus 1859 als zoon van de industrieel Adolphe Van Lerberghe en Françoise Croukhants, die een halfzus was van Georgette Croukhants. Vader en zoon Van Lerberghe exploiteerden in Kortrijk een 'manufacture de plomb et de céruse', een gieterij van non-ferrometalen en het bijzonder toxische loodwit, dat als pigment werd gebruikt in de textielnijverheid. Het bedrijf bevond zich onder meer in de buurt van het Kortrijkse Volksplein. Op 30 april 1892 trouwde Albert Van Lerberghe met Aline Van de Vijver. In 1896 vroeg hij Guido Gezelle een tekst te schrijven voor het bidprentje van zijn tante Georgette Croukhants. Albert Van Lerberghe, die werd onderscheiden met de Palmes d’Or van de Kroonorde, overleed op 16 september 1949 in Kortrijk. |
| Relatie tot Gezelle | correspondent |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Croukhants, Alexandre Deo Gratias |
|---|---|
| Datums | ° Moorsele, - ✝ Kortrijk, 01/06/1856 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | notaris |
| Bio | Alexandre Deo Gratias Croukhants werd geboren te Moorsele als zoon van Alexandre Joseph Croukhants en Françoise Rosalie Six. Hij trouwde met Anne-Thérèse Felhoen te Kortrijk op 23 mei 1822. Het koppel woonde in de Kortrijkse Leiestraat 12. Ze waren de ouders van Georgette Croukhants. Na het overlijden van Anne-Thérèse hertrouwde vader Croukhants met zijn schoonzus Rosalie-Amélie Felhoen te Kortrijk op 15 februari 1834. Uit dit huwelijk werd Georgettes halfzus Françoise Croukhants geboren. Alexandre overleed te Kortrijk op 1 juni 1856. |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Croukhants, Françoise |
|---|---|
| Geslacht | Vrouwelijk |
| Bio | Françoise Croukhants, dochter van notaris Alexandre Deo Gratias Croukhants en Rosalie Felhoen, trad op 29 september 1858 te Kortrijk in het huwelijk met Adolphe Louis Vanlerberghe. Zij was de moeder van Louis Désiré Croukhants, geboren te Kortrijk op 23 mei 1844. |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Felhoen, Rosalie Amélie |
|---|---|
| Datums | ° 1802 - ✝ Kortrijk, 12/07/1875 |
| Geslacht | Vrouwelijk |
| Bio | Rosalie-Amélie Felhoen was de dochter van Isaac Francois Felhoen en Jeanne Josephe Dubois uit Kortrijk. Ze was de tweede echtgenote van Alexandre Deo Gratias Croukhants, met wie zij in het huwelijk trad te Kortrijk op 15 februari 1834.Uit dit huwelijk werd dochter Françoise Croukhants geboren. Rosalie overleed op 12 juli 1875 te Kortrijk, op 73-jarige leeftijd. |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Gezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | priester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist |
| Bio | Guido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd. |
| Links | [odis], [wikipedia], [dbnl] |
| Naam | Croukhants, Georgette; Croukhants, Georgea Hermenegilda |
|---|---|
| Datums | ° Kortrijk, 31/01/1827 - ✝ Kortrijk, 26/12/1896 |
| Geslacht | Vrouwelijk |
| Beroep | kloosterzuster; novicemeesteres; verpleegster |
| Bio | Georgette Croukhants werd geboren op 31 januari 1827 als dochter van notaris Alexandre Deo Gratias Croukhants en Anne-Thérèse Felhoen uit de Kortrijkse Leiestraat 12. Als tweejarige verloor ze in 1829 haar moeder en haar jongere zus Mathilde stierf op negentienjarige leeftijd (1823-1842). Op 25 november 1850 trad Georgette Croukhants in bij de Zusters Augustinessen van het Onze-Lieve-Vrouwehospitaal in de Kortrijkse Budastraat 37. Zij was er 31 jaar actief als ‘Maîtresse des Novices’. Het klooster telde toen slechts een twintigtal religieuzen, maar de hele leefgemeenschap omvatte eveneens een veertigtal medewerkers: zeven verpleegkundigen, een groep van zestien ‘servantes’ en evenveel ‘domestiques’. Het overlijden van de 69-jarige zuster op donderdag 24 december 1896 werd aangegeven bij de bevolkingsdienst door Henri Verbeke, oud 45 jaar, en André Verhougstraete, oud 78 jaar, ‘dienstknechten’. In het klooster stonden ze respectievelijk als ‘infirmier’ en ‘infirmier en retraite’ ingeschreven. De officiële overlijdensakte werd gedateerd op zaterdag 26 december 1896. De uitvaart vond plaats in de kloosterkapel. Guido Gezelle schreef de prozatekst voor haar bidprentje. |
| Relatie tot Gezelle | gelegenheidstekst |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Gezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori |
|---|---|
| Datums | ° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | priester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist |
| Bio | Guido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd. |
| Links | [odis], [wikipedia], [dbnl] |
| Naam | Van Lerberghe, Albert |
|---|---|
| Datums | ° Kortrijk, 23/08/1859 - ✝ Kortrijk, 16/09/1949 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | fabrikant |
| Bio | Albert Van Lerberghe werd geboren in Kortrijk op 23 augustus 1859 als zoon van de industrieel Adolphe Van Lerberghe en Françoise Croukhants, die een halfzus was van Georgette Croukhants. Vader en zoon Van Lerberghe exploiteerden in Kortrijk een 'manufacture de plomb et de céruse', een gieterij van non-ferrometalen en het bijzonder toxische loodwit, dat als pigment werd gebruikt in de textielnijverheid. Het bedrijf bevond zich onder meer in de buurt van het Kortrijkse Volksplein. Op 30 april 1892 trouwde Albert Van Lerberghe met Aline Van de Vijver. In 1896 vroeg hij Guido Gezelle een tekst te schrijven voor het bidprentje van zijn tante Georgette Croukhants. Albert Van Lerberghe, die werd onderscheiden met de Palmes d’Or van de Kroonorde, overleed op 16 september 1949 in Kortrijk. |
| Relatie tot Gezelle | correspondent |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Croukhants, Alexandre Deo Gratias |
|---|---|
| Datums | ° Moorsele, - ✝ Kortrijk, 01/06/1856 |
| Geslacht | Mannelijk |
| Beroep | notaris |
| Bio | Alexandre Deo Gratias Croukhants werd geboren te Moorsele als zoon van Alexandre Joseph Croukhants en Françoise Rosalie Six. Hij trouwde met Anne-Thérèse Felhoen te Kortrijk op 23 mei 1822. Het koppel woonde in de Kortrijkse Leiestraat 12. Ze waren de ouders van Georgette Croukhants. Na het overlijden van Anne-Thérèse hertrouwde vader Croukhants met zijn schoonzus Rosalie-Amélie Felhoen te Kortrijk op 15 februari 1834. Uit dit huwelijk werd Georgettes halfzus Françoise Croukhants geboren. Alexandre overleed te Kortrijk op 1 juni 1856. |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Croukhants, Françoise |
|---|---|
| Geslacht | Vrouwelijk |
| Bio | Françoise Croukhants, dochter van notaris Alexandre Deo Gratias Croukhants en Rosalie Felhoen, trad op 29 september 1858 te Kortrijk in het huwelijk met Adolphe Louis Vanlerberghe. Zij was de moeder van Louis Désiré Croukhants, geboren te Kortrijk op 23 mei 1844. |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Felhoen, Anne-Thérèse |
|---|---|
| Datums | ✝ Kortrijk, 15 april 1829 |
| Geslacht | Vrouwelijk |
| Bio | Anne-Thérèse Felhoen was de dochter van Isaac François Felhoen en Jeanne Josephe Dubois. Zij huwde met notaris Alexandre Deo Gratias Croukhants te Kortrijk op 23 mei 1822. Het koppel woonde in de Kortrijkse Leiestraat 12. Uit dit huwelijk werden twee dochters geboren: Georgette Croukhants (Kortrijk, 31 januari 1827 – Kortrijk, 24 december 1896), die verbonden was aan het Onze-Lieve-Vrouw-Hospitaal te Kortrijk, en Mathilde Virginie Croukhants (Kortrijk, 1823 – Kortrijk, 17 december 1842), die op 19-jarige leeftijd overleed. Anne-Thérèse overleed te Kortrijk op 15 april 1829. |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
| Naam | Felhoen, Rosalie Amélie |
|---|---|
| Datums | ° 1802 - ✝ Kortrijk, 12/07/1875 |
| Geslacht | Vrouwelijk |
| Bio | Rosalie-Amélie Felhoen was de dochter van Isaac Francois Felhoen en Jeanne Josephe Dubois uit Kortrijk. Ze was de tweede echtgenote van Alexandre Deo Gratias Croukhants, met wie zij in het huwelijk trad te Kortrijk op 15 februari 1834.Uit dit huwelijk werd dochter Françoise Croukhants geboren. Rosalie overleed op 12 juli 1875 te Kortrijk, op 73-jarige leeftijd. |
| Bronnen | Julien Vermeulen, Het bidprentje en de koerier. In: Rijmtijd: 10 (2023), p.22-24 |
 | (C) 2020 CTB -
KANTL | Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren Koningstraat 18 | b-9000 Gent | Belgium | E ctb@kantl.be | T +32 (0)9 265 93 50 | F +32 (0)9 265 93 49 |  |
 |
