<Resultaat 1506 van 2965

>

08/08/1887, Lichtervelde, [Jules Storme] aan [Guido Gezelle]

Indextermen

Facsimile's


p1
Gebroeders Storme,Lichtervelde.

FABRIEK VAN SCHEIKUNDIGE LANDMEST.

VERKOOPVANZwavelzuren Amoniak, Nitrate de SoudeNitrate de Potasch, Cloor, Zwavel enkoolzure Potasch; oplosbare phosfoorzureKalk, gezonken phosphoorzure Kalk,zwavelzure Kalk, enz.
Lichtervelde, den 8 Oogst 1887.
Mijnheer G. Gezelle

Na vele ondervragingen, kom ik tot het volgende:

1. Hommelgars[1] (a, min of meer lang) is 't meervoud van hommelgaard. Zoo ook maakt men van boomgaard, boogars. Een hommelgaard is dus eene partij hommel.

2. Kaletten,[2] zegt men mij, dat moet hetzelfde zijn als Kaleien, d.i. met dunne kalk of dik witsel, de muren van eenen kelder witten.

3. Zoo dik als nen hippen.[3] De vergelijkinge komt hier deure: Een hippen, is 't zaad dat vulst zit. Die koe is zoo dik als

…

p2

Noten

[1] Antwoord op vraag van Gezelle driemaal in Loquela gesteld: Bijblad van Loquela: (Meimaand 1887), (Wiedmaand 1887), (Hooimaand 1887): “Wat heet men ommelgars of hommelgars? Geh. Ghistel.”

Woord later opgenomen met andere verklaring: G. Gezelle, Zantekoorn. Hommelgars. In: Loquela: 9 (Meimaand 1889) 1, p.5: HOMMELGARS, het = Ratel (De Bo), ruttelaars, Rhinantus crista galli L. — 't Groeit hier overal veel hommelgars in 't maaigars. Geh. Sevecote, Ghistel. De drooge zaadbotten van 't hommelgars trekken wonderwel op gedroogde hommelbellen.”

[2] Antwoord op vraag van Gezelle tweemaal in Loquela gesteld: Bijblad van Loquela: (Wiedmaand 1887), (Hooimaand 1887): “Kent er iemand het werkwoord kaletten, en wat bediedt het? B.v.: “De kelder is al geheel gekalèt.” Geh. Westvlanderen.”
[3] Antwoord op vraag van Gezelle in Loquela gesteld: Bijblad van Loquela: (Wiedmaand 1887): “Iemand had eene goe maaltijd gedaan en was, zei men, “zoo dikke als 'n ippen.” Geh. Denterghem. Wat is 't: een ippen, een nippen of een hippen? En op welk dik wezen valt hier de gelijkenisse?”
hommelgars
1
2

Register

Correspondenten - personen

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NaamStorme, Jules
Datums° Hansbeke, 25/02/1871
GeslachtMannelijk
Beroeplandbouwingenieur; handelaar; gemeenteraadslid
BioJules Storme werd geboren op 25 februari 1871 in Hansbeke. Op zestienjarige leeftijd stuurde hij stuurde hij Guido Gezelle reeds woorden op. Hij studeerde landbouwingenieur aan de Katholieke Universiteit Leuven (1891-1894). Als student was hij actief als hoofdredacteur van "Ons Leven" en onderhield hij verder contact met Gezelle. Na zijn studies werkte hij in de meststoffenhandel in het bedrijf van zijn vader in Lichtervelde. Op zijn initiatief verscheen in 1896 de "Gazette van Lichtervelde", een voortzetting van eerdere publicaties als "De Waarheid". Vanaf 1897 leidde hij de Katholieke Burgersgilde van Lichtervelde. In 1904 trouwde hij in Moeskroen met Julienne Maroy, met wie hij vijf kinderen kreeg. Naast zijn professionele activiteiten was hij ook politiek actief: hij werd gemeenteraadslid en schepen van Lichtervelde, provincieraadslid en voorzitter van de Provinciale Geldelijke Commissie. Hij stichtte de West-Vlaamse ElektriciteitsMaatschappij en de Brandverzekeringen van Brugge en Lichtervelde. Jules Storme overleed onverwacht op 5 mei 1927 te Brugge.
Relatie tot Gezellezanter (WDT); correspondent; studentenbeweging
BronnenGeneanet; Georges Vandewalle, De familie Storme te Lichtervelde, Lichtervelde. In: Heemkundige Kring Karel van de Poele: (1997)

Briefschrijver

NaamStorme, Jules
Datums° Hansbeke, 25/02/1871
GeslachtMannelijk
Beroeplandbouwingenieur; handelaar; gemeenteraadslid
BioJules Storme werd geboren op 25 februari 1871 in Hansbeke. Op zestienjarige leeftijd stuurde hij stuurde hij Guido Gezelle reeds woorden op. Hij studeerde landbouwingenieur aan de Katholieke Universiteit Leuven (1891-1894). Als student was hij actief als hoofdredacteur van "Ons Leven" en onderhield hij verder contact met Gezelle. Na zijn studies werkte hij in de meststoffenhandel in het bedrijf van zijn vader in Lichtervelde. Op zijn initiatief verscheen in 1896 de "Gazette van Lichtervelde", een voortzetting van eerdere publicaties als "De Waarheid". Vanaf 1897 leidde hij de Katholieke Burgersgilde van Lichtervelde. In 1904 trouwde hij in Moeskroen met Julienne Maroy, met wie hij vijf kinderen kreeg. Naast zijn professionele activiteiten was hij ook politiek actief: hij werd gemeenteraadslid en schepen van Lichtervelde, provincieraadslid en voorzitter van de Provinciale Geldelijke Commissie. Hij stichtte de West-Vlaamse ElektriciteitsMaatschappij en de Brandverzekeringen van Brugge en Lichtervelde. Jules Storme overleed onverwacht op 5 mei 1927 te Brugge.
Relatie tot Gezellezanter (WDT); correspondent; studentenbeweging
BronnenGeneanet; Georges Vandewalle, De familie Storme te Lichtervelde, Lichtervelde. In: Heemkundige Kring Karel van de Poele: (1997)

Briefontvanger

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]

Plaats van verzending

NaamLichtervelde
GemeenteLichtervelde

Naam - persoon

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NaamStorme, Jules
Datums° Hansbeke, 25/02/1871
GeslachtMannelijk
Beroeplandbouwingenieur; handelaar; gemeenteraadslid
BioJules Storme werd geboren op 25 februari 1871 in Hansbeke. Op zestienjarige leeftijd stuurde hij stuurde hij Guido Gezelle reeds woorden op. Hij studeerde landbouwingenieur aan de Katholieke Universiteit Leuven (1891-1894). Als student was hij actief als hoofdredacteur van "Ons Leven" en onderhield hij verder contact met Gezelle. Na zijn studies werkte hij in de meststoffenhandel in het bedrijf van zijn vader in Lichtervelde. Op zijn initiatief verscheen in 1896 de "Gazette van Lichtervelde", een voortzetting van eerdere publicaties als "De Waarheid". Vanaf 1897 leidde hij de Katholieke Burgersgilde van Lichtervelde. In 1904 trouwde hij in Moeskroen met Julienne Maroy, met wie hij vijf kinderen kreeg. Naast zijn professionele activiteiten was hij ook politiek actief: hij werd gemeenteraadslid en schepen van Lichtervelde, provincieraadslid en voorzitter van de Provinciale Geldelijke Commissie. Hij stichtte de West-Vlaamse ElektriciteitsMaatschappij en de Brandverzekeringen van Brugge en Lichtervelde. Jules Storme overleed onverwacht op 5 mei 1927 te Brugge.
Relatie tot Gezellezanter (WDT); correspondent; studentenbeweging
BronnenGeneanet; Georges Vandewalle, De familie Storme te Lichtervelde, Lichtervelde. In: Heemkundige Kring Karel van de Poele: (1997)

Naam - plaats

NaamLichtervelde
GemeenteLichtervelde

Indextermen

Briefontvanger

Gezelle, Guido

Briefschrijver

Storme, Jules

Correspondenten - personen

Gezelle, Guido
Storme, Jules

Naam - persoon

Gezelle, Guido
Storme, Jules

Naam - plaats

Lichtervelde

Plaats van verzending

Lichtervelde

Titel08/08/1887, Lichtervelde, [Jules Storme] aan [Guido Gezelle]
EditeurKoen Calis
Wetenschappelijke leidingEls Depuydt
Partners Openbare Bibliotheek Brugge (Guido Gezellearchief); Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren); Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Lage Landen (ISLN) (Piet Couttenier, Universiteit Antwerpen); Guido Gezellegenootschap
UitgeverGuido Gezellearchief, KANTL/CTB
Plaats van uitgaveBrugge, Gent
Publicatiedatum2026
Beschikbaarheid Teksten en afbeeldingen beschikbaar onder een Creative Commons Naamsvermelding - Niet Commercieel licentie.
DisclaimerDe editie van de Guido Gezellecorrespondentie is het resultaat van een samenwerkingsproject met vrijwilligers. De databank is in opbouw, aanvullingen en opmerkingen kunnen gemeld worden aan els.depuydt@brugge.be.
Meer informatie over het vrijwilligersproject is te vinden op gezelle.be.
CiterenKoen Calis, Storme Jules aan Gezelle Guido, Lichtervelde (Lichtervelde), 08/08/1887. In: GezelleBrOn, Wetenschappelijke editie van de correspondentie van Guido Gezelle. 2026 Available from World Wide Web: link .
Verzender[Storme, Jules]
Ontvanger[Gezelle, Guido]
Verzendingsdatum08/08/1887
VerzendingsplaatsLichtervelde (Lichtervelde)
AnnotatieBriefversie van datering: 8 Oogst 1887 ; adressaat gereconstrueerd op basis van de aanhef ; adressant gereconstrueerd op basis van het handschrift en briefhoofd.
Fysieke bijzonderheden
Drager 1 enkel vel, 205 mm x 133 mm
papier, wit, rechthoekig geruit
papiersoort: 1 zijde beschreven, inkt
Staat onvolledig: volgend vel ontbreekt
Vormelijke bijzonderheden papier met briefhoofd: Gebroeders Storme, // Lichtervelde. // Fabriek van Scheikundige Landmest. // Verkoop // van // Zwavelzuren Amoniak, Nitrate de Soude // Nitrate de Potasch, Cloor, Zwavel en // koolzure Potasch
oplosbare phosfoorzure // Kalk, gezon
Toevoegingen op blanco zijde 2 rechtsonder in de zijrand: taalkundige notities:hommelgars (inkt, verticaal, hand G.G.); op zijde 1 stukken tekst met inkt doorgehaald
Bewaargegevens
LandBelgië
PlaatsBrugge
BewaarplaatsGuido Gezellearchief
ID Gezellearchief8287
Bibliotheekrecordhttps://anet.be/desktop/gga/nl/opacgga/nr=tg:gga_6.14741
Inhoud
IncipitNa vele ondervragingen, kom ik tot
Tekstsoortbrief
TalenNederlands
De tekst werd diplomatisch getranscribeerd, en aangevuld met een editoriale laag.
De oorspronkelijke tekst werd ongewijzigd getranscribeerd; alleen typografische regeleindes en afbrekingstekens, en niet-betekenisvolle witruimte werden genormaliseerd.
Auteursingrepen in de tekst (toevoegingen, schrappingen), en latere redactie-ingrepen (schrappingen, toevoegingen, taalkundige notities) door de lezer werden overgenomen en expliciet gemarkeerd.
Voor een aantal tekstfenomenen werden naast de oorspronkelijke vorm ook editeursingrepen opgenomen in de transcriptie: oplossingen voor niet-gangbare afkortingen en correcties voor manifeste fouten. Daarnaast bevat de transcriptie editeursingrepen ter verbetering van de leesbaarheid (toevoegingen, reconstructies) of ter motivering van transcriptie-beslissingen (aanduiding van onzekere lezingen, weglating van onleesbare tekst). Alle editeursingrepen worden expliciet gemarkeerd.