Teksten en afbeeldingen beschikbaar onder een Creative Commons Naamsvermelding - Niet Commercieel licentie.
1 enkel vel, 210 mm x 135 mm
papier, wit, vierkant geruit
papiersoort: 2 zijden beschreven, inkt
volledig
op zijde 1 links in de bovenrand: Aan G. Gezelle (inkt, hand P.A.)
De briefwisseling van Guido Gezelle.
De tekst werd diplomatisch getranscribeerd, en aangevuld met een editoriale laag.
De oorspronkelijke tekst werd ongewijzigd getranscribeerd; alleen typografische regeleindes en afbrekingstekens, en niet-betekenisvolle witruimte werden genormaliseerd.
Auteursingrepen in de tekst (toevoegingen, schrappingen), en latere redactie-ingrepen (schrappingen, toevoegingen, taalkundige notities) door de lezer werden overgenomen en expliciet gemarkeerd.
Voor een aantal tekstfenomenen werden naast de oorspronkelijke vorm ook editeursingrepen opgenomen in de transcriptie: oplossingen voor niet-gangbare afkortingen en correcties voor manifeste fouten. Daarnaast bevat de transcriptie editeursingrepen ter verbetering van de leesbaarheid (toevoegingen, reconstructies) of ter motivering van transcriptie-beslissingen (aanduiding van onzekere lezingen, weglating van onleesbare tekst). Alle editeursingrepen worden expliciet gemarkeerd.
Privé-URI's met het
brief prefix verwijzen naar andere brieven in de editie. De URI
brief:gg.10184 verwijst bijvoorbeeld naar
https://edities.kantl.be/gezelle/ed/DALF.db.gg.10184.
Privé-URI's met het
record prefix verwijzen naar recordnummers in de catalogus van de Openbare Bibliotheek Brugge. De URI
record:1322 verwijst bijvoorbeeld naar
https://brugge.bibliotheek.be/detail/?itemid=|library/v/obbrugge/gezelle|1322.
Te Brugge zegt men: Zantekoorn. In: Loquela: 8 (Wiedmaand 1888) 2, p.10: “'GEHOOPT EN GEDUWD uitsprake g'hapt en geduwd, misverstaan gaapte, gapte ingeduwd. = ln overvloed, bij volle maten. — Daar is 't al gehoopt en geduwd van 't goed. Al dat hij begeert, ze geven 't hem, gehoopt en geduwd. Geh. Swevezeele, Kortrijk.”Gehoopt en gedouwen.
Zantekoorn. In: Loquela: 8 (Wiedmaand 1888) 2, p.12: “LOS ZIJN, was los, los geweest. = Eenen vol geladen wagen; de vracht, de ladinge van een schip gelost hebben. (...) Geh. Clercken, en Langs de Leye.” Het teken boven de u lijkt op een tilde, maar is een accent circonflexe (vergelijk bij ”hên“, enkele regels lager).Los zijn.
Zantekoorn. In: Loquela: 8 (Wiedmaand 1888) 2, p.12: “MUNTE, de. — Knok, teerling, hoop huizekottjes, kruipuitjes, woonsten van geringe liên, en waarder geen land bij en ligt. (...) Eene munte is bij De Bo eene koe, die aan de bate niet meer en komt; die noch kalf noch melk meer en geeft”Munte.lange munten?
Zantekoorn. In: Loquela: 8 (Wiedmaand 1888) 2, p.12-13: “OM-AN-TE-DOENE, den. = 't Gewaad dat men dagelijks aandoet, wekelijks verschoont. — Ze spreekt g'heele dagen van rijtuigen en peerden, en och Heere, z’en heeft maar met ruize heuren om-an-te-doene! Geh. Gulleghem.”Om-an-te-doen.of-en-an.” “Z’en hên noch of noch an”. (
Waar berust heden ten dage Het gaat over het handschrift ’Speghel der Wysheit’ van Jan Praet door J. Bormans in 1872 uitgegeven met de hulp van Gezelle. Gezelle had een religieus Middelnederlands handschrift gezien bij kanunnik D. Verdeghem, die het als bestuurder meegenomen had uit het klooster van de Zwarte Nonnen te Brugge. Bormans had het op vraag van Gezelle bestudeerd en aan Jan Praet toegewezen. Bormans schreef het handschrift over ter uitgave. In kader van deze uitgave riep Bormans in 1871 de hulp in van Gezelle bij taalkundige problemen, voor de verklaring van moeilijke plaatsen. Het handschrift was lang in bruikleen van de erven Deflou en berust nu in de Universiteitsbibliotheek van Gent. Altemets, soms. De structuur van deze zin klopt niet. Ofwel ontbreekt voor of na ”verloren” een woord, bv. ”dreigen”, ofwel staat ”te” er te veel.
Weet Gij al dat ik een blad van Een vroeg veertiende-eeuwse codex van het perkamenten handschrift van de Spiegel Historiaal werd in de zeventiende eeuw versneden en gebruikt als omslag om de registers in te binden van de landmeters en ontvangers van Wateringen. In de loop van de negentiende eeuw werden verschillende fragmenten teruggevonden in diverse archieven. Ferdinand Van der Haegen ontdekte een aantal losse fragmenten van de Spiegel Historiaal in de Gentse Universiteitsbibliotheek en signaleerde ze aan Matthias de Vries die ze opnam in de Leidse uitgave van 1857-1862. M. Gilliodts-Van Severen, Un fragment du Spiegel historiael. In: Bulletin de la Commission royale d'Histoire (1885) 12, p. 245-310. A. Nelis, Fragment inédit du Spiegel historiael. In: Annales de la société d'émulation pour l'étude de l'histoire et des antiquités de la Flandre: 4e série, t. 4 (1880), p.170-205. Het fragment was afkomstig uit de verzameling van Bruggeling Alexander Dhaese, die het aan het Stadsarchief schonk om bij de andere fragmenten gevoegd te worden. Het werd uitgegeven in: K. De Flou, Een fragment van Jacob van Maerlants Spiegel Historiael (1e partie, VIIIe boec, cap. 34-42). In: Nederlandsche Kunst-en Dichthalle: 13 (1890) p. 489-507, 534-545.b
e partie, het VIIIe boek en is dus Maerlants werk
Tegelijkertijd heeft
Is dat geen “gegemineerd avontuur”? Geminatie = verdubbeling (WNT), dus een ”dubbel” avontuur: Deflous ontdekking en die van De Pauw m.b.t. hetzelfde handschrift van Jacob van Maerlant.