06/06/1888, Haarlem, Johan Winkler aan [Guido Gezelle]

Haarlem, den 6e Juni, 1888. Eerweerde Heer en Wel-beminde Vriend!

Misschien kunt Gij 't gene hier achter staat, gebruiken voor uwe Wetensweerdigheden bij uw Loquela. Ik heb het met genoegen voor U afgeschreven.

Dank voor uwen laatsten brief, dien ik met veel genoegen ontfing en las - al ware ook mijn genoegen nog zoo veel te grooter geweest zoo Gij mij, met uwe goede berichten aangaande hoofd en herte, ook zulke goede maren van uwe beenen hadt kunnen melden. Laat ons hopen dat de zomer (die hier echter nog geenszins ten volsten wil doorkomen) U eindelik gansch en gaar genezen moge - als 't God belieft! -

De goedjonstige besprekinge

E. Demonie, Oud Nederland. In: Het Belfort: 3 (1888) 6, p.520-530.

van mijn werk, door Eerw: Heer E. de Monie, in "Het Belfort", doet mij veel goed en verblijdt mijn herte. Ik heb dien Heer heden mijnen dank daar voren betuigd.

Met heilbede voor uw herstel, en met herteliken groet in der minne onzes Heilandes, Uw Vriend Johan Winkler.

"It was only with the introduction of Christianity that a copious Latin vocabulary, chiefly referring to ecclesiastical affairs, found admission into the language of the country. With the scholastic, and subsequently the classical studies, new supplies of Latin terms were introduced into the vernacular; and the mania of latinizing the language in the time of Queen Elizabeth became so general, that Thomas Wilson (died 1581) bitterly complains of the "strange ink-horn terms" introduced into English."

In Loquela ontbreekt het aanhalingsteken na 'terms', ook in de vertaling.

Some seek so far for outlandish English, that they forget altogether their mother's language. And I dare swear this, if some of their mothers were alive, they were not able to tell what they say; and yet these fine English will say they speak in their mother's tongue, if a man should charge them with counterfeiting the King's English." And of Sir Thomas Browne it is asserted not without reason that to persons acquainted only with their native tongue, many of his sentences must be nearly unintelligible; and the author is himself of opinion that if the desire after elegancy continued to work in the same direction, it would soon be necessary to learn Latin in order to understand English." -

(Uit: Helfenstein, A comparative Grammar of the teutonic languages. - London, 1870. - bladzijde 8.)

In: Wetensweerdigheden, Bijblad van Loquela: (Sporkele 1889) N°107. Met vertaling:

“'t En was maar met het invoeren van 't Kerstendom dat eene macht van Latijnsche woorden, meest van kerkelijk bedied, in de landtale binnengerochten. Met de kloosterschool-, en naderhand met de Grieksch-latijnsche boekengeleerdheid kropen wederom veel Latijnsche woorden in de sprake des Volks; en de bezetentheid om Engelsen op zijn Latijnsch te spreken ging zoo verre, namelijk in Koninginne Elisabeth heuren tijd, dat Thomas Wilson (overleden 't jaar 1581) bittere klachten doet “van die vreemde intepotsprake”, die in de Engelsche tale aan 't woekeren is.” “Daar zijn veel lieden zoo zot achter dat uitlandsch Engelsen, dat ze alteenegader de tale vergeten die hunne moeder sprak. En ik durve 't op eed bevestigen van sommigen, ware 't dat hunne moeder nog leefde, dat zij niet en zoude weten wat heur kind zeggen wilt; en dan nog durven die mooie Engelschmans houden staan dat zij hunner moeder tale spreken, als 't gebeurt dat er hun iemand verwijt hoe zij 's Konings Engelsch aan 't vervalsenen zijn.” En van Sir Thomas Brown wordt er, niet zonder reden, bevestigd dat menigvuldige zinnen die hij schreef bijkans onverstaanbaar moeten zijn voor entwien die maar zijne aangeboren tale en kan; en schrijver is ook van 't gedacht, moest de zucht naar sierlijkheid van tale niet elderwaards beginnen te werken, dat het na korten tijd zou noodig zijn Latijn te leeren om Engelsch te verstaan.”

---