Uwen brief heb ik met groote aendacht gelezen en herlezen.

Na de woorden door u uitgesproken te Thielt,[1] moest gy eenen brief of iets dergelyks verwachten in de Vlagge. De mannen die dit venynig tydschrift, vol hooveerdy, vol haet en nyd tegen al wat overheid is, opstellen, hebben altyd gemeend dat zy u in hunne netten zouden vangen. Ziende dat zy mis zyn, zy zyn kwaed en, zoo als Voltaire zeide van Guénée, eenen zyner wederleggers: “Ils mordent jusqu’au sang en faisant semblant de vous baiser la main”.[2]

In uwe plaets en salvo meliori,[3] ik zou my dood gebaren gelyk de kobben en geen enkel woord antwoorden. “Le dernier mot est toujours à qui sait se taire”, zegt er een fransche schryver, en “zwijgen is onverbeterlyk”. Die Vlaggaerds kunnen u toch niet hinderen en uwe stilzwygendheid zal van iedereen geprezen worden, als een bewys van voorzichtige wysheid. Daer is myn gevoelen; aen het u komt het toe van ‘t zelve goed te keuren, of van de hand tep2wyzen.

Mr H.V. speelt met het vier; maer dit is een gevaerlyk spel.[4]