<Resultaat 1099 van 2965

>

p1+
Ami,

Plus vous avancez dans votre étude sur Marc d’Aviano, et plus aussi vos articles me plaisent.[1] Le dernier est on ne peut mieux réussi; vous avez mis en relief, avec beaucoup d’habileté, le rôle joué par Marc d’Aviano à Anvers et les efforts des Gueux d’alors pour contrecarrer la mission du thaumaturge. Le rapprochement entre Magistrats de l’époque et Messieurs Léopold de Wael et Cie[2] est frappant de vérité;[3] la pasquinade gueuse est expliquée et réfutée de main de maître. Je pense que vos articles doivent être lus avec avidité, et que plus d’un aura manifesté le désir de les voir réunis en brochure; cette plaquette aurait, je crois, beaucoup de vogue, surtout si vous consentiez à la signer de votre nom.[4]

Je suis curieux de voir comment vous traiterez la tradition courtraisienne, dont M. Demulié ne veut pas démordre; vous aurez bien du mal à prouver, si tant est que vous le tentiez, que Marc d’Aviano a visité Tournai.[5]

Le Musée archéologique de Courtrai, dont vous êtes, je le sais pertinemment, le créateur et le grand fournisseur, réussit, paraît-il, au-delà de toute attente. Proficiat, de bien grand coeur! Si vous publiez quelque brochure à ce sujet, un catalogue,p2ou autre chose, puis-je compter sur un exemplaire?

Recevez de nouveau mes meilleurs remercîments pour toutes les peines que vous vous donnez en vue de rendre à Marc d’Aviano son ancienne popularité, et croyez-moi bien,
Tout vôtre
Ernest Rembry

Noten

[1] In zijn briefkaart van 07/12/1884 aan Guido Gezelle vraagt Rembry om de figuur van Marcus d’Aviano en zijn studie onder de aandacht te brengen in de Gazette van Kortrijk. Gezelle zal ingaan op deze vraag en hij start op 14 februari 1885 naar aanleiding van de publicatie een artikelenreeks over Marcus d’Aviano in de Gazette van Kortrijk. Dit nadat Rembry zijn verzoek diverse keren herhaalde in een zijn nieuwjaarskaartje aan Guido Gezelle van 01/1885, in een brief van 08/01/1885 en in een brief van 04/02/1885.
[2] De burgemeesters van Luik, Brussel, Gent en Verviers: Ferdinand Piercot, Karel Buls, Charles de Kerchove de Denterghem en J. F. Ortmans.
[3] Guido Gezelle gaat in zijn artikel over d’Aviano van 07/03/1885 in de Gazette van Kortrijk de politieke toer op: ”Burgemeester en Schepenen der stad Antwerpen en waren in dien tijd niet gezind zoo als hedendaags Burgemeesters en Schepenen plegen gezind te zijn, die geerne eene schoone geuzenpluime op hun hoedtje gezet worden van de fransche en andere kwade gazetten.”
[4] In zijn volgende brieven zal Ernest Rembry herhaaldelijk aandringen op de publicatie van Gezelles artikelenreeks over d’Aviano uit de Gazette van Kortrijk in boekvorm: brieven van 23/03/1885, 06/04/1885, 10/04/1885, 13/04/1885, 05/05/1885, 02/06/1885, 17/06/1885, 18/06/1885, 16/08/1885, 15/09/1885, 09/10/1885, 02/03/1886. DIt boekje zal er echter niet komen.
[5] In Kortrijk, zeker bij bepaalde families, bleef een hardnekkig overlevering bestaan dat Marcus d’Aviano de stad Kortrijk vanuit Doornik gezegend had met de woorden: "Kortrijk zal vele zien, en weinig lijen" — een traditie die Gezelle op 28 augustus 1880 nog aanhaalde in zijn artikel over de kapucijn in de Gazette van Kortrijk. Dit strookte niet met Rembry’s bevindingen. (zie J. Boets, Uit het dagwerk van Gezelle: Carlo de' Christophori. In: Gezelliana: 4 (1973) 1-2, p.10).

”In de Gazette van Kortrijk: (28/03/1885) schreef Gezelle: ”Bij Mijnheer De Mulié-De Bien, in de Doornijkstrate, tot Kortrijk, bestaat er ene afbeelding van Pater Marcus.” Gezelle beschrijft niet enkel de prent maar voegt er ook bij dat, ”dank zij die prent, de Kortrijkenaars hun overlevering in ere zullen houden!””

(C. Verstraeten, De briefwisseling tussen Guido Gezelle en Ernest Rembry 1872-1899. Gent: Cultureel Documentatiecentrum Rijksuniversiteit, 1987, p.232). Uiteindelijk zal Gezelle tot tevredenheid van Rembry toch voor de historische waarheid gaan en niet voor de legende nl. dat d’Aviano Kortrijk gezegend heeft vanuit Gent en niet vanuit Doornik.

Register

Correspondenten - personen

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]
NaamRembry, Ernest
Datums° Moorsele, 22/01/1835 - ✝ Brugge, 14/05/1907
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; onderpastoor; ondersecretaris; secretaris; vicaris-generaal; historicus
BioErnest Rembry, zoon van Jean-Aimé Rembry, geneesheer, en Clementine-Amande Delva, studeerde aan het college te Menen en kerkelijk recht te Leuven waar hij op 11/07/1859 zijn baccalaureaat behaalde. Hij werd op 29/05/1858 tot priester gewijd. Op 09/07/1859 werd hij onderpastoor van Sint-Gillis te Brugge. Hij schreef een geschiedenis van de Sint-Gilliskerk, van haar pastoors en van alle gebeurtenissen en belangrijke personen op deze parochie, door de eeuwen heen. Hij werd op 02/01/1862 ondersecretaris van het bisdom Brugge, op 24/11/1873 erekanunnik en op 29/08/1884 secretaris en officiaal. Op 20/04/1885 werd hij titulair kanunnik en op 31/05/1894 vicaris-generaal. Hoe hoger hij steeg in aanzien en vertrouwen bij de kerkelijke overheid, hoe meer hij ook Gezelle kon helpen. Hij was betrokken bij de stichting van het tijdschrift 'Rond den Heerd' en hij publiceerde ook in het tijdschrift 'Biekorf'. Hij las zijn laatste mis in de Sint-Jacobskerk op 9 mei 1904 om enkele dagen later te sterven.
Links[odis], [wikipedia]
Relatie tot Gezellecorrespondent; lid van de Gilde van Sinte-Luitgaarde
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III; Caroline Verstraeten, De briefwisseling tussen Guido Gezelle en Ernest Rembry 1872-1899, Gent, 1987 (Gentse bijdragen tot de literatuurstudie, nr. 10).

Briefschrijver

NaamRembry, Ernest
Datums° Moorsele, 22/01/1835 - ✝ Brugge, 14/05/1907
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; onderpastoor; ondersecretaris; secretaris; vicaris-generaal; historicus
BioErnest Rembry, zoon van Jean-Aimé Rembry, geneesheer, en Clementine-Amande Delva, studeerde aan het college te Menen en kerkelijk recht te Leuven waar hij op 11/07/1859 zijn baccalaureaat behaalde. Hij werd op 29/05/1858 tot priester gewijd. Op 09/07/1859 werd hij onderpastoor van Sint-Gillis te Brugge. Hij schreef een geschiedenis van de Sint-Gilliskerk, van haar pastoors en van alle gebeurtenissen en belangrijke personen op deze parochie, door de eeuwen heen. Hij werd op 02/01/1862 ondersecretaris van het bisdom Brugge, op 24/11/1873 erekanunnik en op 29/08/1884 secretaris en officiaal. Op 20/04/1885 werd hij titulair kanunnik en op 31/05/1894 vicaris-generaal. Hoe hoger hij steeg in aanzien en vertrouwen bij de kerkelijke overheid, hoe meer hij ook Gezelle kon helpen. Hij was betrokken bij de stichting van het tijdschrift 'Rond den Heerd' en hij publiceerde ook in het tijdschrift 'Biekorf'. Hij las zijn laatste mis in de Sint-Jacobskerk op 9 mei 1904 om enkele dagen later te sterven.
Links[odis], [wikipedia]
Relatie tot Gezellecorrespondent; lid van de Gilde van Sinte-Luitgaarde
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III; Caroline Verstraeten, De briefwisseling tussen Guido Gezelle en Ernest Rembry 1872-1899, Gent, 1987 (Gentse bijdragen tot de literatuurstudie, nr. 10).

Briefontvanger

NaamGezelle, Guido; Loquela; Spoker; Gonsalvo Megliori
Datums° Brugge, 01/05/1830 - ✝ Brugge, 27/11/1899
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; leraar; onderpastoor; dichter; taalgeleerde; vertaler; publicist
BioGuido Gezelle werd geboren in Brugge. Na zijn collegejaren en priesterstudies (priesterwijding te Brugge op 10/06/1854), werd hij in 1854 leraar aan het kleinseminarie te Roeselare. Gezelle gaf er onder meer talen, begeleidde de vrij uitgebreide kolonie buitenlandse leerlingen, vooral Engelsen, en kreeg tijdens twee schooljaren (1857-1859) een opdracht als leraar in de poësis. In 1865 werd Gezelle onderpastoor van de St.-Walburgaparochie te Brugge. Naast zijn druk pastoraal werk was hij bijzonder actief in het katholieke ultramontaanse persoffensief tegen de secularisering van het openbare leven in België en als vulgarisator in het culturele weekblad Rond den Heerd. In 1872 werd Gezelle overgeplaatst naar de O.-L.-Vrouwparochie te Kortrijk. Gedragen door een sympathiserende vriendenkring werd hij er de gelegenheidsdichter bij uitstek. Gaandeweg keerde hij er ook terug naar zijn oorspronkelijke postromantische en religieus geïnspireerde interesse voor de volkstaal en de poëzie. De taalkundige studie resulteerde vooral in een lexicografische verzameling van niet opgetekende woorden uit de volkstaal (Gezelles ‘Woordentas’ en het tijdschrift Loquela, vanaf 1881), waarmee ook hij het Zuid-Nederlands verdedigde binnen de ontwikkeling van de gestandaardiseerde Nederlandse cultuurtaal. Die filologische bedrijvigheid leidde bij Gezelle uiteindelijk ook tot een vernieuwde aandacht voor zijn eigen creatief werk, zowel vertaling (Longfellows Hiawatha) als oorspronkelijke poëzie. In 1889 werd hij directeur van een kleine Franse zustergemeenschap die zich in Kortrijk vestigde. Hij was een tijdje ambteloos. Dit liet hem toe zich op zijn schrijf- en studiewerk te concentreren. Het resultaat was o. m. de publicatie van twee poëziebundels, Tijdkrans (1893) en Rijmsnoer (1897), die, vooral in het laatste geval, qua vormgeving en originaliteit superieur van gehalte zijn. Om die authentieke en originele lyriek werd hij door H. Verriest, P. de Mont en vooral door Van Nu en Straks als een voorloper van de moderne Nederlandse poëzie beschouwd. Ook later eerden Nederlandse dichters, zoals Paul van Ostaijen en recenter, Christine D’haen, Gezelle als de meest creatieve en vernieuwende Nederlandse dichter in Vlaanderen. In 1899 werd Gezelle naar Brugge teruggeroepen om zich te wijden aan de vertaling van een theologisch werk van zijn bisschop (Waffelaerts Meditationes Theologicae). Hij verbleef nu in het Engels Klooster van Kanonikessen, waar hij echter vrij vlug en onverwachts stierf op 27 november 1899. Hij liet nog een verzameling uitzonderlijke gedichten na die in 1901 postuum als zijn Laatste Verzen werden gepubliceerd.
Links[odis], [wikipedia], [dbnl]

Plaats van verzending

NaamBrugge
GemeenteBrugge

Naam - persoon

NaamDe Mulié - De Bien, Charles-Jean
Datums° Kortrijk, 02/05/1812 - ✝ Kortrijk, 08/12/1899
GeslachtMannelijk
Beroepgemeenteraadslid; handelaar; schepen
BioCharles-Jean De Mulié was getrouwd met Clothilde De Bien (een nicht van Prudence Vercruysse, eerste vrouw van de Kortrijkse burgemeester Henri Nolf). Hij was handelaar, conservatief-katholiek gemeenteraadslid (1848-1854 en 1861-1899) en schepen (1848-51) van Kortrijk, en West-Vlaams provincieraadslid (1866-99). Hij was o.m. stichtend lid van de Association Constitutionnelle et Conservatrice de Courtrai (1858). In opdracht van Henri Nolf en Charles De Milié, voorzitter van het Kortrijkse Bureau de Bienfaisance (Weldadigheidsbureel d.i. Arm-kamer), werkte Guido Gezelle vanaf 31/12/1873 aan een brochure over de Kortrijkse armenkamer n.a.v. de viering van het 100-jarige bestaan ervan op 01/03/1874.
Relatie tot Gezellecorrespondent
BronnenP. Couttenier, Gezelles project voor een geschiedenis van de Kortrijkse armenkamer. Gezelliana: 14 (1885) 1-2, p.78-128
NaamRembry, Ernest
Datums° Moorsele, 22/01/1835 - ✝ Brugge, 14/05/1907
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; onderpastoor; ondersecretaris; secretaris; vicaris-generaal; historicus
BioErnest Rembry, zoon van Jean-Aimé Rembry, geneesheer, en Clementine-Amande Delva, studeerde aan het college te Menen en kerkelijk recht te Leuven waar hij op 11/07/1859 zijn baccalaureaat behaalde. Hij werd op 29/05/1858 tot priester gewijd. Op 09/07/1859 werd hij onderpastoor van Sint-Gillis te Brugge. Hij schreef een geschiedenis van de Sint-Gilliskerk, van haar pastoors en van alle gebeurtenissen en belangrijke personen op deze parochie, door de eeuwen heen. Hij werd op 02/01/1862 ondersecretaris van het bisdom Brugge, op 24/11/1873 erekanunnik en op 29/08/1884 secretaris en officiaal. Op 20/04/1885 werd hij titulair kanunnik en op 31/05/1894 vicaris-generaal. Hoe hoger hij steeg in aanzien en vertrouwen bij de kerkelijke overheid, hoe meer hij ook Gezelle kon helpen. Hij was betrokken bij de stichting van het tijdschrift 'Rond den Heerd' en hij publiceerde ook in het tijdschrift 'Biekorf'. Hij las zijn laatste mis in de Sint-Jacobskerk op 9 mei 1904 om enkele dagen later te sterven.
Links[odis], [wikipedia]
Relatie tot Gezellecorrespondent; lid van de Gilde van Sinte-Luitgaarde
BronnenB. De Leeuw, P. De Wilde, K. Verbeke, e.a., De briefwisseling van Guido Gezelle met de Engelsen. 1854-1899. Gent: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 1991, dl.III; Caroline Verstraeten, De briefwisseling tussen Guido Gezelle en Ernest Rembry 1872-1899, Gent, 1987 (Gentse bijdragen tot de literatuurstudie, nr. 10).
NaamCristofori, Carlo Domenico; Marcus van Aviano; Marcus d'Aviano
Datums° Aviano, 17/11/1631 - ✝ Wenen, 13/08/1699
GeslachtMannelijk
Beroeppriester; prediker
VerblijfplaatsItalië; Oostenrijk
BioMarcus van Aviano was de geestelijke naam van Carlo Domenico Cristofori, een Italiaanse kapucijnerbroeder uit de 17e eeuw. In 1676 voerde hij een mirakelgenezing uit, waarna zijn faam groeide. Zo werd hij adviseur van keizer Leopold I van het Heilig Roomse Rijk. Voorts oefende hij grote invloed uit als begeesterend prediker, maar ook op politiek vlak door te bemiddelen bij conflicten. In 2003 werd hij zalig verklaard.
Links[wikipedia]
BronnenNieuw Nederlands Biografisch Woordenboek, deel 9, p. 35 (https://resources.huygens.knaw.nl/retroboeken/nnbw/#source=9&page=25&view=imagePane)
NaamDe Wael, Léopold
Datums° Antwerpen, 14/07/1823 - ✝ Antwerpen, 17/08/1892
GeslachtMannelijk
Beroepadvocaat; gemeenteraadslid; burgemeester; volksvertegenwoordiger
BioLéopold de Wael werd geboren op 25 januari 1823 in Antwerpen. Na zijn rechtenstudie vestigde hij zich als advocaat in zijn geboortestad. Van 1860 tot 1864 was hij provincieraadslid van Antwerpen. In 1872 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid en benoemd tot burgemeester van Antwerpen, functies die hij bekleedde tot zijn overlijden in 1892. Op nationaal niveau was hij volksvertegenwoordiger van 1878 tot 1880 en opnieuw van 1882 tot 1884. Tussen 1878 en 1880 vervulde hij bovendien de rol van ondervoorzitter van de Kamer van volksvertegenwoordigers. Zijn politieke loopbaan werd gekenmerkt door een liberale overtuiging en een grote inzet voor de stedelijke ontwikkeling van Antwerpen. Léopold de Wael overleed op 30 januari 1892 in zijn geboortestad.
Links[wikipedia]
NaamPiercot, Guillaume Ferdinand Joseph
Datums° Brussel, 12/09/1797 - ✝ Luik, 09/12/1877
GeslachtMannelijk
Beroepadvocaat; burgemeester; volksvertegenwoordiger; minister
BioGuillaume Ferdinand Joseph Piercot werd geboren op 12 september 1797 in Brussel. Hij promoveerde in de rechten en vestigde zich als advocaat te Luik. Zijn politieke loopbaan begon als volksvertegenwoordiger vanaf 1837, een mandaat dat hij tot zijn overlijden in 1877 behield. Hij was burgemeester van Luik in drie niet-opeenvolgende periodes: 1842–1852, 1862–1867 en 1870–1877. Daarnaast was hij minister van Binnenlandse Zaken van 31 oktober 1852 tot 30 maart 1855 in regering-Brouckère. Piercot was een overtuigd liberaal en kreeg onder meer erkenning voor zijn bijdrage aan de stedelijke ontwikkeling van Luik, waaronder de invoering van waterdistributie. Hij overleed op 9 december 1877 in Luik, waarna hij werd begraven op de begraafplaats van Robermont.
Links[wikipedia]
NaamBuls, Karel Frans Gommaar
Datums° Brussel, 13/10/1837 - ✝ Elsene, 13/07/1914
GeslachtMannelijk
Beroepjuwelier; gemeenteraadslid; schepen; burgemeester; volksvertegewoordiger
BioKarel Buls werd geboren op 13 oktober 1837 in Brussel als zoon van een Mechelse goudsmid. Vanwege zijn zwakke gezondheid kreeg hij privéonderwijs en volgde een artistieke opleiding in tekenen en beeldhouwkunst. Hij reisde naar Italië en Frankrijk om zijn kennis te verdiepen en sprak naast Nederlands meerdere talen, waaronder Frans, Engels, Duits, Italiaans en Latijn. Na enkele jaren werkte hij in de juwelierszaak van zijn vader, die hij later overnam en leidde tot 1878. Ondertussen werd hij in 1877 gemeenteraadslid van Brussel. Hij was van 1879 tot 1881 schepen van onderwijs en in 1881 werd hij benoemd tot burgemeester, een functie die hij tot 1899 vervulde. Daarnaast was hij ook volksvertegenwoordiger. Karel Buls stond bekend om zijn inzet voor het behoud van het historische karakter van Brussel en voor de promotie van de Vlaamse taal en cultuur. Hij had een liberaal-progressieve politieke overtuiging, met bijzondere aandacht voor stadsontwikkeling en culturele identiteit. Karel Buls overleed op 4 februari 1914 in Brussel.
Links[wikipedia]
Naamde Kerchove de Denterghem, Charles
Datums° Gent, 04/06/1819 - ✝ Gent, 21/02/1882
GeslachtMannelijk
Beroeppoliticus; burgemeester; volksvertegenwoordiger
BioCharles de Kerchove de Denterghem werd op 4 juni 1819 in Gent geboren. Na studies aan de Rijksuniversiteit Gent behaalde hij in 1841 het diploma van ingenieur. Hij was vooral actief als liberaal politicus. Hij bekleedde het ambt van burgemeester van Gent van 1857 tot 1881 en vertegenwoordigde Oost-Vlaanderen in de provincieraad tussen 1851 en 1863. Daarnaast bouwde hij voor het arrondissement Gent een parlementaire carrière uit: van 1863 tot 1870 en opnieuw vanaf 1875 tot aan zijn overlijden zetelde hij als liberaal volksvertegenwoordiger. In 1874 nam hij gedurende enkele maanden een zetel in de Senaat op. Tijdens zijn bestuur werden belangrijke stedelijke projecten gerealiseerd, waaronder de uitbouw van het stedelijk onderwijs en de herontwikkeling van het Zuidkwartier. Onder zijn leiding kwam ook de verwerving van de voormalige citadelgronden tot stand, wat later leidde tot de aanleg van het Citadelpark. Daarnaast was hij voorzitter van de Koninklijke Maatschappij voor Landbouw en Plantkunde. Charles de Kerchove de Denterghem overleed in Gent op 21 februari 1882.
Links[wikipedia]
NaamOrtmans, Jean François; Ortmans-Hauzeur
Datums° Verviers, 05/08/ 1806 - ✝ Verviers, 02/02/1885
GeslachtMannelijk
Beroeppoliticus; burgemeester; volksvertegenwoordiger
BioJean François Ortmans werd op 5 augustus 1806 in Verviers geboren en was actief als Belgisch volksvertegenwoordiger en lange tijd burgemeester. Afkomstig uit een industriële familie, als zoon van verver Jean Joseph Ortmans en Marie-Hélène Lonhienne, trad hij na zijn opleiding in de industriële scheikunde in de voetsporen van zijn vader. Hij huwde met Catherine Hauzeur. Zijn politieke loopbaan begon in 1848 met zijn verkiezing tot gemeenteraadslid in Verviers. Een jaar later werd hij schepen, een functie die hij tot 1854 uitoefende. Vanaf dat jaar nam hij het burgemeesterschap op zich, een ambt dat hij tot het einde van zijn leven bekleedde. In 1874 werd hij voor het arrondissement Verviers verkozen tot liberaal volksvertegenwoordiger, een mandaat dat hij eveneens onafgebroken vervulde. Ortmans speelde een sleutelrol bij de realisatie van de Gileppestuwdam, die zuiver water naar Verviers bracht en in 1878 officieel in gebruik werd genomen. Jean François Ortmans overleed op 2 februari 1885.
Links[wikipedia]

Naam - plaats

NaamAntwerpen
GemeenteAntwerpen
NaamBrugge
GemeenteBrugge
NaamKortrijk
GemeenteKortrijk
NaamDoornik

Naam - instituut/vereniging

NaamArcheologisch museum, Kortrijk
BeschrijvingOp 1 maart 1885 opende het Archeologisch Museum of Oudheidskamer in de Speietoren, één van de Broeltorens te Kortrijk onder impuls van Joseph de Bethune en Guido Gezelle. De voortdurende inspanningen van de Bethune om de collectie en de werking uit te breiden leidden uiteindelijk tot de integratie van het Museum voor Nijverheids- en Versierkunst in 1906, waardoor het archeologisch museum aanzienlijk aan betekenis won. Bethune werd in 1888 opgenomen in de Bijzondere Museumcommissie, nam in 1891 de functie van penningmeester op en werd op 17 maart 1906 benoemd tot secretaris-conservator. De collectie wordt momenteel bewaard bij Trezoor.
Datering1885-?
Links[odis]

Titel - ander werk

TitelLe P. Marc d'Aviano
AuteurRembry, Ernest
Datum1884
PlaatsBruxelles
UitgeverVromant
TitelGazette van Kortrijk (periodiek)
AuteurGezelle, G; Soenen, E.
Datum1876-1918
PlaatsKortrijk
UitgeverBeyaert
Links[odis]

Titel08/03/1885, Brugge, Ernest Rembry aan [Guido Gezelle]
EditeurRik Van Gorp; Els Depuydt; Marc Carlier (research); Universiteit Antwerpen
Wetenschappelijke leidingEls Depuydt
Partners Openbare Bibliotheek Brugge (Guido Gezellearchief); Centrum voor Teksteditie en Bronnenstudie (Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren); Instituut voor de Studie van de Letterkunde in de Lage Landen (ISLN) (Piet Couttenier, Universiteit Antwerpen); Guido Gezellegenootschap
UitgeverGuido Gezellearchief, KANTL/CTB
Plaats van uitgaveBrugge, Gent
Publicatiedatum2026
Beschikbaarheid Teksten en afbeeldingen beschikbaar onder een Creative Commons Naamsvermelding - Niet Commercieel licentie.
DisclaimerDe editie van de Guido Gezellecorrespondentie is het resultaat van een samenwerkingsproject met vrijwilligers. De databank is in opbouw, aanvullingen en opmerkingen kunnen gemeld worden aan els.depuydt@brugge.be.
Meer informatie over het vrijwilligersproject is te vinden op gezelle.be.
CiterenRik Van Gorp; Els Depuydt; Marc Carlier (research); Universiteit Antwerpen, Rembry Ernest aan Gezelle Guido, Brugge (Brugge), 08/03/1885. In: GezelleBrOn, Wetenschappelijke editie van de correspondentie van Guido Gezelle. 2026 Available from World Wide Web: link .
VerzenderRembry, Ernest
Ontvanger[Gezelle, Guido]
Verzendingsdatum08/03/1885
VerzendingsplaatsBrugge (Brugge)
AnnotatieAdressaat gereconstrueerd op basis van toegevoegde notitie.
Gepubliceerd inDe briefwisseling tussen Guido Gezelle en Ernest Rembry 1872-1899 / door Caroline Verstraeten. - Gent : Cultureel Documentatiecentrum Rijksuniversiteit, 1987, p.70-71
Fysieke bijzonderheden
Drager 1 enkel vel, 212 mm x 137 mm
papier, wit
papiersoort: 2 zijden beschreven, inkt
Staat volledig
Toevoegingen op zijde 1 links in de bovenrand: Aan G. Gezelle (inkt, hand P.A.)
Bewaargegevens
LandBelgië
PlaatsBrugge
BewaarplaatsGuido Gezellearchief
ID Gezellearchief5470
Bibliotheekrecordhttps://anet.be/desktop/gga/nl/opacgga/nr=tg:gga_6.11784
Inhoud
IncipitPlus vous avancez dans votre étude sur Marc
Tekstsoortbrief
TalenFrans
De tekst werd diplomatisch getranscribeerd, en aangevuld met een editoriale laag.
De oorspronkelijke tekst werd ongewijzigd getranscribeerd; alleen typografische regeleindes en afbrekingstekens, en niet-betekenisvolle witruimte werden genormaliseerd.
Auteursingrepen in de tekst (toevoegingen, schrappingen), en latere redactie-ingrepen (schrappingen, toevoegingen, taalkundige notities) door de lezer werden overgenomen en expliciet gemarkeerd.
Voor een aantal tekstfenomenen werden naast de oorspronkelijke vorm ook editeursingrepen opgenomen in de transcriptie: oplossingen voor niet-gangbare afkortingen en correcties voor manifeste fouten. Daarnaast bevat de transcriptie editeursingrepen ter verbetering van de leesbaarheid (toevoegingen, reconstructies) of ter motivering van transcriptie-beslissingen (aanduiding van onzekere lezingen, weglating van onleesbare tekst). Alle editeursingrepen worden expliciet gemarkeerd.