O, Dichter Gy en kent my niet,
g'en hebt my nooit gezien:
en toch: ik schryf naar u, om u
myn beste wensch te biên.
Wie weet het immers al, hoe God
't een herte aan 't andre bindt;
en wat men –– zelfs in 't stille –– al doet:
uit plicht van dankbaar kind!.
Ik wensche u dan, als dichter eerst,
het zoete en bly genot
die 't dichterherte stikken doet
al dichten[1] van zyn God!
Ik wensch dat gy door rym en dicht
die diep aan 't herte spreekt,
de zielen roert tot God, en 't hert
voor Hem in brande steekt
p2Ik wensch dat Gy op aard' moogt lange
en blyde dagen gaan;
en ook al deze die gy mint,
en u ter herten gaan.
Ik wensch u toch, zoo vele nog,
'k en kan 't niet zeggen al!.
Ik wensch u al wat Jesus zoet
u geven kan en zal!
En moest het zyn dat smert of ramp
u wacht voor later tyd,
ik wensche, en bidde er Jesus om,
dat ik het, zelve lyd'!
G'en weet gy immers niet, noch niemand
buiten ik en Hem
die alles ziet en weet, wat ik
u al verschuldigd ben!..
En, mocht ik ook iets vragen –– of 't
u niet ten laste zy ––
Waneer Gy Jesus bidt, acht peis,
of bid toch ééns voor my!.